Historia

Historia i społeczeństwo 5. Wehikuł czasu (Zeszyt ćwiczeń, GWO)

Każdemu może się zdarzyć, że zapomni o sprawdzianie 4.52 gwiazdek na podstawie 23 opinii
  1. Szkoła podstawowa
  2. 5 Klasa
  3. Historia

Każdemu może się zdarzyć, że zapomni o sprawdzianie

1
 Zadanie

Ty: W XVI wieku Polska i Litwa podjęły działania, które jeszcze bardziej miały związać oba państwa. Dążenia te nabrały szczególnego znaczenia za panowania Zygmunta Augusta. Król nie miał męskiego potomka, dlatego obawiał się, że po jego śmierci związek obu państw się rozpadnie. W 1569 roku doprowadził do zawarcia unii lubelskiej. Zgodnie z jej postanowieniami Polska i Litwa utworzyły jedno państwo określane jako Rzeczpospolita Obojga Narodów. Na mocy zawartego porozumienia nowy monarcha miał być wybierany przez szlachtę z obu krajów. W sejmie walnym zasiadali odtąd także przedstawiciele szlachty litewskiej. Polska i Litwa zobowiązały się do prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej i przyjęcia jednej monety. Odrębne w obu krajach pozostały natomiast: skarb, wojsko, sądownictwo i urzędy. 

Kamila: ma rację;

Andrzej: nie ma racji - Polacy chcieli, aby Polska i Litwa stanowiły jedno państwo, natomiast Litwini początkowo odnosili się do tego planu sceptycznie;

Marta: ma rację - Litwa potrzebowała polskiej pomocy w walkach z Moskwą;

Arek: nie ma racji - polska szlachta płaciła podatki na polską armię, a ta razem z Litwinami broniła litewskich granic;

Justyna: ma rację;

Adam: ma rację;

Emilka: ma rację;

Zuzia: nie ma racji - litewscy magnaci w większości sprzeciwiali się unii, ponieważ uważali, że po jej zawarciu stracą dotychczasową pozycję w państwie;

Ania: ma rację - litewscy magnaci byli sceptyczni co do zawarcia unii;

 

 

DYSKUSJA
Informacje
Historia i społeczeństwo 5. Wehikuł czasu
Autorzy: Tomasz Małkowski
Wydawnictwo: GWO
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Paulina

21459

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom
Wiedza
System rzymski

System rzymski jest systemem zapisywania liczb, który w przeciwieństwie do zapisu pozycyjnego, pozwala zapisać liczby przy pomocy znaków o zawsze ustalonej wartości.

Wyróżniamy cyfry podstawowe:

  • I = 1
  • X = 10
  • C = 100
  • M = 1000

oraz cyfry pomocnicze:

  • V = 5
  • L = 50
  • D = 500

Korzystając z systemu rzymskiego liczbę naturalną przedstawiamy jako ciąg powyższych cyfr uporządkowanych od wartości największej do najmniejszej, a wartość liczby jest równa sumie wartości poszczególnych cyfr.

Przykłady:

  • XV → 10+5=15
  • XXXII → 10+10+10+1+1=32
  • CXXVII → 100+10+10+5+1+1=127
  • MDLVII → 1000+500+50+5+1+1=1557

W celu uproszczenia wielu zapisów dopuszcza się umieszczenie cyfry podstawowej o mniejszej wartości przed cyfrą o większej wartości. W takim jednak przypadku wartość mniejszej cyfry uważamy za ujemną.

Przykłady:

  • IX → -1+10=10-1=9
  • CD → -100+500=500-100=400
  • XLII → -10+50+1+1=50-10+2=42
  • CML → -100+1000+50=1000-100+50=950

Ważne jest, że w systemie rzymskim możemy zapisać maksymalnie 3 takie same cyfry podstawowe (czyli I, X, C, M) obok siebie. Cyfry pomocnicze (czyli V, L, D) nie mogą występować obok siebie.

Przykład:

  • XXXII → 10+10+10+1+1=32

  Ciekawostka

System rzymski pochodzi od wysoko rozwiniętej cywilizacji Etrusków (ok. 500 r. p.n.e.). Początkowo zapisywano liczby za pomocą pionowych kresek I,II,III,IIII,IIIII,... .

Rzymianie przejęli cyfry od Etrusków i poddali je pewnym modyfikacjom oraz udoskonaleniom, co dało początki dzisiaj znanemu systemowi rzymskiemu.

Cyfr rzymskich używano na terenie imperium aż do jego upadku w V w. n.e. W średniowieczu stały się standardowym systemem liczbowym całej łacińskiej Europy, jednak pod koniec tej epoki coraz częściej używano już cyfr arabskich, prostszych i wygodniejszych do obliczeń oraz zapisywania dużych liczb. System rzymski stopniowo wychodził z codziennego użycia, chociaż do dziś jest powszechnie znany w Europie i stosowany do wielu celów.

Kolejność wykonywania działań

Przy rozwiązywaniu bardziej skomplikowanego działania, najważniejsze jest zachowanie kolejności wykonywania działań.

Kolejność wykonywania działań:

  1. Wykonywanie działań w nawiasach;

  2. Potęgowanie i pierwiastkowanie;

  3. Mnożenie i dzielenie (jeżeli w działaniu występuje dzielenie lub zarówno mnożenie, jak i dzielenie, to działania wykonujemy w kolejności w jakiej są zapisane od lewej do prawej strony).
    Przykład: $$16÷2•5=8•5=40$$;

  4. Dodawanie i odejmowanie (jeżeli w działaniu występuje odejmowanie lub zarówno dodawanie, jak i odejmowanie, to działania wykonujemy w kolejności w jakiej są zapisane od lewej strony do prawej).
    Przykład: $$24 - 6 +2 = 18 + 2 = 20$$.

Przykład:

$$(45-9•3)-4=(45-27)-4=18-4=14 $$
 
Zobacz także
Udostępnij zadanie