Turbadurzy byli to wędrowni śpiewacy układający pieśni miłosne. Śpiewali je potem na dworach królów oraz książąt. Turbadurzy tworzyli swe utwory w językach narodowych: po włosku, francusku oraz niemiecku. Działalność trubadurów była najwcześniejszym i najistotniejszym przejawem regionalnej sztuki muzycznej i poetyckiej w średniowiecznej kulturze Zachodu, jej wpływ można było dostrzec w wielu europejskich krajach.