Przebieg bitwy pod Grunwaldem

Decydująca bitwa pomiędzy wojskami Polski i Litwy a oddziałami Krzyżaków rozegrała się 15 lipca 1410 roku na polach w pobliżu Grunwaldu. Rycerzami zakonnymi dowodził Ulrich von Jungingen, natomiast na czele wojsk polsko-litewskich stanął Władysław Jagiełło. Krzyżaków wspierali sojusznicy z Europy Zachodniej, Czech, Moraw oraz Pomorza Zachodniego. Dzięki temu w skład armii zakonu weszło blisko 20 tysięcy żołnierzy, z czego zaledwie 250 stanowili Krzyżacy. Z kolei armia polsko-litewska liczyła około 30 tysięcy zbrojnych. Władysław Jagiełło okazał się doskonałym strategiem. Właściwie ocenił sytuację i w przemyślany sposób rozmieścił swoje siły. Ponadto celowo opóźniał rozpoczęcie walk, aby zmęczyć oczekującego w pełnym słońcu przeciwnika. Polscy rycerze odśpiewali pieśń "Bogurodzica" i opuścili zasłony hełmów. Rozpoczęła się bitwa pod Grunwaldem. Jako pierwsza ruszyła do walki lekkozbrojna piechota litewska. Początkowo szala zwycięstwa zaczęła się przechylać na stronę wojsk zakonu krzyżackiego. Ostatecznie jednak wojska krzyżackie uległy całkowitemu rozbiciu. Z potężnej armii zaledwie 1400 rycerzom udało się uciec z pola walki. Wśród poległych znaleźli się niemal wszyscy dostojnicy zakonni oraz wielki mistrz - Ulrich von Jungingen. Na polach Grunwaldu Krzyżacy ponieśli straszną klęskę. Krzyżacka potęga została złamana.