Skomplikowana sytuacja na frontach I wojny światowej, kolejne porażki państw centralnych - Niemiec oraz Austro-Węgier doprowadziły do podjęcia na nowo sprawy polskiej. Zaborcy składali Polakom mgliste obietnice, dążąc po pozyskania jak największej liczby polskich żołnierzy. O względy Polaków zabiegał również car Mikołaj II. Działania państw centralnych zmusiły państwa ententy do zajęcia stanowiska wobec kwestii niepodległości Polski.

• Akt 5 listopada - wydany został w 1916 roku przez dwóch cesarzy. Niemiecki władca Wilhelm II i austriacki Franciszek Józef I, ogłosili wspólny manifest, w którym zapowiedzieli utworzenie państwa polskiego. W manifeście dwóch cesarzy nie było jednak mowy ani o granicach, ani o ostatecznym statusie przyszłej Polski. Znalazły się w nim za to ogólne sformułowania o autonomii, konstytucji i dziedzicznej monarchii. W dokumencie czytamy: "Jego Carska Mość Cesarz Niemiecki i Jego Cesarska i Królewska Mość Cesarz Austrii i Apostolski Król Węgier postanowi z ziem [polskich] utworzyć państwo samodzielne z dziedziczną monarchią i konstytucyjnym ustrojem. Dokładniejsze oznaczenie granic zastrzega się."