Wiek XVIII ze względu na szczególne znaczenie wiedzy i rozumu określa się mianem epoki oświecenia. W tym czasie gwałtownie rozwijały się nauki ścisłe. Fizyk Izaak Newton sformułował prawo powszechnego ciążenia, a chemik Antoine Lavoisier zbadał skład powietrza oraz wody. Dokonano także wielu rewolucyjnych odkryć, m.in. James Watt skonstruował maszynę parową, a John Kay - "latające czółenko". Ożywienie nastąpiło również w dziedzinie filozofii. Ówcześni myśliciele reprezentowali dwa główne kierunki: empiryzm i racjonalizm. Z kolei Karol Monteskiusz sformułował zasadę trójpodziału władz. W sztuce oświeceniowej dominowały dwa style - na początku XVIII w. narodziło się rokoko, a w drugiej połowie stulecia ukształtował się klasycyzm.