Warunki naturalne Mezopotamii:

Mezopotamia była najbardziej wysuniętym na wschód obszarem Żyznego Półksiężyca. Leżała między dwiema potężnymi rzekami: Eufratem i Tygrysem. W południowej części tej krainy, nazywanej początkowo Sumerem, a później Babilonią - panowały doskonałe warunki do uprawy roli. Obie rzeki zapewniały dostateczną ilość wody, a ich wylewy dodatkowo użyźniały glebę, pozostawiając na niej znaczną warstwę mułu. Rzeki dostarczały ponadto ryb oraz materiałów budowlanych - trzciny i gliny. W Mezopotamii uprawiano jęczmień, pszenicę, proso, daktyle oraz oliwki. Hodowano bydło, owce, kozy, osły oraz drób i trzodę chlewną. Glina służyła do budowy domów, pałaców oraz świątyń, a także do wyrobu naczyń, tabliczek do pisania oraz rozmaitych przedmiotów codziennego użytku.