Historia

Śladami przeszłości 1 (Podręcznik, Nowa Era)

Opisz elementy systemu obronnego grodu 4.6 gwiazdek na podstawie 10 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 1 Klasa
  3. Historia

Opisz elementy systemu obronnego grodu

1
 Zadanie

2
 Zadanie

Elementy systemu obronnego grodu w Gnieźnie:

  • Gród znajdował się na wysokim wzniesieniu nazywanym Górą Lecha i zajmował rozległy obszar.
  • Wzgórze posiadało doskonałe warunki obronne, było otoczone licznymi jeziorami oraz strumieniami. 
  • Wokół grodu rozciągały się wały obronne, które posiadały drewniano-ziemną konstrukcję, której wysokość dochodziła do 12 metrów wysokości. Na szczycie wału znajdowała się palisada utrudniająca wrogowi przedarcie się do grodu, a zarazem umożliwiająca skuteczną obronę.
  • Część systemu obronnego grodu stanowiły bramy wjazdowe - aby dostać się do głównej części twierdzy, gdzie mieściła się siedziba książęca, należało pokonać co najmniej trzy ufortyfikowane przejścia warowne.
  • DYSKUSJA
    user profile image
    Hugo

    29 listopada 2017
    Dzięki za pomoc!
    Informacje
    Śladami przeszłości 1
    Autorzy: Stanisław Roszak
    Wydawnictwo: Nowa Era
    Rok wydania:
    Autor rozwiązania
    user profile image

    Paulina

    21495

    Nauczyciel

    Masz wątpliwości co do rozwiązania?

    Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
    ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
    zadania
    wiadomości
    ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
    NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
    komentarze
    ... i0razy podziękowaliście
    Autorom
    Wiedza
    Proste, odcinki i kąty

    Najprostszymi figurami geometrycznymi są: punkt, prosta, półprosta i odcinek.

    1. Punkt – jest to jedno z pojęć pierwotnych, co oznacza że nie posiada formalnej definicji, jednak możemy wyobrazić go sobie jako nieskończenie małą kropkę lub ślad po wbitej cienkiej szpilce. Punkty oznaczamy wielkimi literami alfabetu.

      punkt
       
    2. Prosta – jest to jedno z pojęć pierwotnych, co oznacza że nie posiada formalnej definicji, jednak możemy wyobrazić ją sobie jako niezwykle długą i cienką, naprężona nić lub ślad zgięcia wielkiej kartki papieru.

      Możemy też powiedzieć, że prosta jest figurą geometryczną złożoną z nieskończenie wielu punktów. Prosta jest nieograniczona, czyli nie ma ani początku ani końca. Proste oznaczamy małymi literami alfabetu.
       

      prosta

      Jeżeli punkt A należy do prostej a, to mówimy, że prosta a przechodzi przez punkt A.

      prosta-punkty

      $$A∈a$$ (czyt.: punkt A należy do prostej a); $$B∈a$$; $$C∉a$$ (czyt.: punkt C nie należy do prostej a); $$D∉a$$

      Przez jeden punkt można poprowadzić nieskończenie wiele prostych.

      prosta-przechodzaca-przez-punkty

      Przez dwa różne punkty A i B można poprowadzić tylko jedną prostą. Prostą przechodzącą przez dwa różne punkty A i B oznaczamy prostą AB.
       
    3. Półprosta – jedna z dwóch części prostej, na które punkt dzieli tę prostą, wraz z tym punktem. Inaczej mówiąc półprosta to część prostej ograniczona z jednej strony punktem, który jest jej początkiem.
       

      polprosta
       
    4. Odcinek – Jeżeli dane są dwa różne punkty A i B należące do prostej, to zbiór złożony z punktów A i B oraz z tych punktów prostej AB, które są zawarte między punktami A i B, nazywamy odcinkiem AB.


      odcinekab

      Punkty A i B nazywamy nazywamy końcami odcinka. Końce odcinków oznaczamy wielkimi literami alfabetu,natomiast odcinek możemy oznaczać małymi literami.
       
    5. Łamana – jest to figura geometryczna, będąca sumą skończonej liczby odcinków. Inaczej mówiąc, łamana to figura zbudowana z odcinków w taki sposób, że koniec jednego odcinka jest początkiem następnego odcinka.


      lamana
       

      Odcinki, z których składa się łamana nazywamy bokami łamanej, a ich końce wierzchołkami łamanej.
       

      • Jeśli pierwszy wierzchołek łamanej pokrywa się z ostatnim, to łamaną nazywamy zamkniętą.

        lamana-zamknieta
         
      • Jeśli pierwszy wierzchołek nie pokrywa się z ostatnim, to łamana nazywamy otwartą.

        lamana-otwarta
     
    Mnożenie pisemne
    1. Czynniki zapisujemy jeden pod drugim wyrównując do prawej.

      mnozenie1
       
    2. Mnożymy cyfrę jedności drugiego czynnika przez wszystkie cyfry pierwszego czynnika, a otrzymany wynik zapisujemy pod kreską, wyrównując do cyfry jedności. Gdy przy mnożeniu jednej z cyfr drugiego czynnika przez jedności, dziesiątki i setki drugiego czynnika wystąpi wynik większy od 9, to cyfrę jedności tego wyniku zapisujemy pod kreską, natomiast cyfrę dziesiątek przenosimy do dziesiątek lub setek i dodajemy go do wyniku następnego mnożenia.

      W naszym przykładzie:
      4•3=12 , czyli 2 wpisujemy pod cyframi jedności, a 1 przenosimy do dziesiątek, następnie: 4•1=4, ale uwzględniamy przeniesioną 1, czyli mamy 4+1=5 i 5 wpisujemy pod cyframi dziesiątek, następnie mamy 4•1=4 i 4 wpisujemy pod cyframi setek.

      mnozenie2
       
    3. Mnożymy kolejną cyfrę drugiego czynnika przez wszystkie cyfry pierwszego czynnika, a otrzymamy wynik zapisujemy pod poprzednim, wyrównując do cyfry dziesiątek.

      W naszym przykładzie:
      1•3=3 i 3 zapisujemy pod cyframi dziesiątek, następnie 1•1=1 i 1 wpisujemy pod cyframi setek, oraz 1•1=1 i 1 wpisujemy pod cyframi tysięcy.

      mnozenie3
       
    4. Po wykonaniu mnożeń, otrzymane dwa wyniki dodajemy do siebie według zasad dodawania pisemnego.

      mnozenie4
       
    5. W rezultacie wykonanych kroków otrzymujemy wynik mnożenia pisemnego. Iloczyn liczby 113 oraz 14 wynosi 1572.

    Zobacz także
    Udostępnij zadanie