Historia

Wymień nazwy najważniejszych urzędów 4.46 gwiazdek na podstawie 13 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 1 Klasa
  3. Historia

Wymień nazwy najważniejszych urzędów

1
 Zadanie

2
 Zadanie
Praca z tekstem źródłowym
 Zadanie

Urzędnicy rzymscy posiadali rozległe uprawnienia. Urzędy określano mianem "horores", czyli "zaszczyty".

  • Konsulowie - Dwaj najważniejsi urzędnicy wybierani na roczną kadencję przez zgromadzenie ludowe. Nadzorowali życie religijne w mieście, a w czasie wojny stawali na czele armii. Do ich uprawnień należało także zwoływanie senatu oraz zgromadzenia ludowego. Ponadto, konsulowie musieli być ze sobą zgodni, postawa negatywna jednego z nich blokowała działania drugiego.
  • Dyktator - urząd ten powoływano tylko w sytuacjach nadzwyczajnych, np. wprzypadku klęski wojennej lub zagrożenia państwa. Dyktator uzyskiwał wówczas władzę na okres sześciu miesiecy. Dyktator miał pełnię władzy, obywatele nie mogli odwoływać się od jego wyroków do zgromadzenia. O ustanowieniu dyktatury decydował senat, a o obsadzeniu urzędu - konsul. 
  • Pretorzy - urzędnicy znajdujący się na drugim miejscu w hierarchicznej drabinie. W IV wieku p.n.e. mianowano jednego pretora, później stanowisko to obejmowało kilku urzędników. Pretorzy mogli przejąć dowodzenie nad armią, mieli prawo zwoływania posiedzenia senatu oraz zgromadzenia ludowego. Na co dzień czuwali nad przestrzeganiem prawa w państwie. Pretorzy zajmowali się także wymierzaniem sprawiedliwości, mogli otrzymywać namiestnictwa w prowincjach. 
  • Cenzorzy - cieszyli się ogromnym autorytetem rzymskiego społeczeństwa, urząd ten pełnili najczęściej byli konsulowie. Cenzorzy sporządzali spis obywateli wedle posiadanego majątku i miejsca zamieszkania. Układali listy senatu. Posiadali także zadania o charakterze finansowym: nadzorowali dzierżawę publicznych dochodów, dbali o budynki publiczne. Wybierano ich na okres 5 lat. 
  • Edyl - jeden z czterech urzędników zajmujących się nadzorowaniem porządku w mieście, organizowaniem dostaw zboża do miasta w razie trudności z zaopatrzeniem oraz przygotowywaniem i przewodniczeniem igrzyskom. 
DYSKUSJA
Informacje
Śladami przeszłości 1
Autorzy: Stanisław Roszak
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Wiedza
Odejmowanie pisemne
  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik, wyrównując ich cyfry do prawej strony.

    odejmowanie1
     
  2. Odejmowanie prowadzimy od strony prawej do lewej. Najpierw odejmujemy jedności, w naszym przykładzie mamy 3 - 9. Jeśli jedności odjemnej są mniejsze od jedności odjemnika (a tak jest w naszym przykładzie), wtedy z dziesiątek przenosimy jedną (lub więcej) „dziesiątkę” do jedności i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie wygląda to następująco: od 3 nie możemy odjąć 9, więc przenosimy (pożyczamy) jedną dziesiątkę z siedmiu dziesiątek i otrzymujemy 13 – 9 = 4, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 4, a nad cyframi dziesiątek zapisujemy ilość dziesiątek które nam zostały czyli 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostało nam sześć dziesiątek).

    odejmowanie2
     
  3. Odejmujemy dziesiątki, a następnie zapisujemy wynik pod cyframi dziesiątek. Gdy dziesiątki odjemnej są mniejsze od dziesiątek odjemnika, z setek przenosimy jedną (lub więcej) „setkę” do dziesiątek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 6 – 6 = 0, czyli pod cyframi dziesiątek zapisujemy 0.

    odejmowanie2
     
  4. Odejmujemy setki, a następnie wynik zapisujemy pod cyframi setek. Gdy setki odjemnej są mniejsze od setek odjemnika, z tysięcy przenosimy jeden (lub więcej) „tysiąc” do setek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 2 – 1 = 1, czyli pod cyframi setek zapisujemy 1.

    odejmowanie3
     
  5. W rezultacie opisanego postępowania otrzymujemy wynik odejmowania pisemnego. W naszym przykładzie różnicą liczb 273 i 169 jest liczba 104.


Dla utrwalenia przeanalizujmy jeszcze jeden przykład odejmowania pisemnego.

Wykonamy pisemnie odejmowanie: 4071 - 956.

  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik.

    odejmowanie11
     
  2. Odejmujemy jedności: od 1 nie możemy odjąć 6, więc pożyczamy jedną dziesiątkę z siedmiu i otrzymujemy 11 – 6 = 5, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 5, natomiast nad cyframi dziesiątek wpisujemy 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostaje sześć dziesiątek).

    odejmowanie12
     
  3. Odejmujemy dziesiątki: 6 – 5 = 1, czyli pod cyframi dziesiątek wpisujemy 1.

    odejmowanie13
     
  4. Odejmujemy setki: od 0 nie możemy odjąć 9, więc pożyczamy jeden tysiąc i rozmieniamy go na 10 setek (bo jeden tysiąc to dziesięć setek) i otrzymujemy 10 – 9 = 1, czyli pod cyframi setek wpisujemy 1, a nad cyframi tysięcy wpisujemy 3, bo tyle tysięcy zostało.

    odejmowanie14
     
  5. Odejmujemy tysiące: w naszym przykładzie mamy 3 – 0 = 3 i wynik zapisujemy pod cyframi tysięcy.

    odejmowanie15
     
  6. Wynik naszego odejmowania: 4071 – 956 = 3115.

Równość ułamków

Każdy ułamek można zapisać na nieskończoną ilość sposobów. Dokonując operacji rozszerzania lub skracania otrzymujemy ułamek, który jest równy ułamkowi wyjściowemu.

Pamiętajmy jednak, że każdy ułamek można rozszerzyć, jednak nie każdy ułamek można skrócić. Ułamki, których nie da się już skrócić nazywamy ułamkami nieskracalnymi.

  • Rozszerzanie ułamków - mnożymy licznik i mianownik przez tą sama liczbę różną od zera; ułamek otrzymamy w ten sposób jest równy ułamkowi wyjściowemu.

    Przykład:

    • Rozszerzmy ułamek $$3/5$$ przez 3, czyli licznik i mianownik mnożymy przez 3:

      $$3/5=9/{15}={27}/{45}=...$$
       
  • Skracanie ułamków - dzielimy licznik i mianownik przez tą samą liczbę różną od zera; ułamek otrzymany w ten sposób jest równy ułamkowi wyjściowemu.

    Przykład:

    • Skróćmy ułamek $$8/{16}$$ przez 2, czyli licznik i mianownik dzielimy przez 2:

      $$8/{16}=4/8=2/4=1/2$$ 
 
Zobacz także
Udostępnij zadanie