Emigracja polityczna - występowała wówczas, kiedy Polacy uciekali przed prześladowaniami, unikając w ten sposób długoletniego więzienia lub kary śmierci. Fale emigracyjne nasilały się po klęskach wielkich powstań narodowych - powstania kościuszkowskiego z 1794 roku, powstania listopadowego oraz powstania styczniowego. Po klęsce powstania listopadowego ziemie polskie opuściło blisko 10 tys. Polaków - była to tzw. Wielka Emigracja. Większość emigrantów udawała się wówczas do Francji, Wielkiej Brytanii, Belgii, Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych. Na obczyźnie często podejmowali działania mające pomóc Polsce odzyskać niepodległość - utrzymywali łączność z krajem, przygotowywali plany powstań, nawiązywali stosunki dyplomatyczne z innymi krajami.