Początkowo nasi przodkowie prowadzili koczowniczy tryb życia. Żyli w grupach liczących kilkadziesiąt osób, wędrowali z miejsca na miejsce w poszukiwaniu pożywienia. Żywili się głównie tym, co sami upolowali lub zebrali. Gromadzili głównie owoce leśne, korzonki, nasiona oraz ptasie jaja, które podbierali z gniazd. Przed deszczem i chłodem chroniły ich jaskinie. Po zmroku rozpalali ogień, który zabezpieczał ich przed dzikimi zwierzętami. Główną bronią prehistorycznych ludzi były początkowo włócznie zakończone kamiennymi grotami. Z czasem praludzie nauczyli się uprawiać zboże, udomowili zwierzęta. Dzięki temu, mogli zacząć prowadzić osiadły tryb życia. Hodowali bydło, owce oraz świnie. Mieszkali w ziemiankach zbudowanych z drewna oraz gliny, okrytych słomą lub trzciną. Kobiety zajmowały się tkactwem oraz mieleniem zbóż, przy użyciu dwóch kamieni. Uzyskaną mąkę mieszały z wodą a z uzyskanej masy formowały placek i wypiekały go na rozgrzanym głazie.