Przystąpienie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego do konfederacji targowickiej było aktem zdrady Rzeczypospolitej i zmarnowaniem ostatniej szansy na podźwignięcie państwa z kryzysu. W czasie wojny w obronie Konstytucji 3 maja, pomocy Rzeczpospolitej miały udzielić Prusy, jednak wcześniej porozumiały się z Rosją. Stanisław August Poniatowski wydając rozkaz o zaprzestaniu obrony przyzwolił na dokonanie drugiego rozbioru Polski. W styczniu 1793 roku dokonali go: Rosja oraz Prusy. Austria była wówczas zajęta wojną z Francją. Na posiedzeniu ustatniego sejmu Rzeczypospolitej w Grodnie posłowie odrzucili większość reform uchwalonych podczas Sejmu Czteroletniego i zatwierdzili kolejny traktat rozbiorowy. Rzeczpospolita chyliła się ku ostatecznemu upadkowi. W wyniku drugiego rozbioru Polski w granicach naszego państwa pozostało jedynie niewielkie terytorium o powierzchni 200 tysięcy km2 z 4 milionami mieszkańców.