Przed wybuchem powstania styczniowego mieszkańcy Królestwa Polskiego organizowali manifestacje patriotyczne, ponieważ wyrażali w ten sposób swoje niezadowolenie z polityki prowadzonej przez cara. Manifestacje często przybierały charakter nabożeństw w intencji bohaterów oraz obchodów ważnych rocznic narodowych. W kościołach głoszono patriotyczne kazania i śpiewano pieśni o charakterze religijno-narodowym. Protestujący intonowali pieśni zakazane przez władze zaborcze: "Mazurka Dąbrowskiego" oraz "Boże coś Polskę". Polskość manifestowano także poprzez noszenie tradycyjnych polskich strojów - kontuszy, kobiety ubierały czarne suknie, symbolizujące żałobę narodową.