W tekście skreślono niewłaściwe określenia (natomiast określenia właściwe zostały pogrubione):

Na ilustracji przedstawiono strefę ryftową / subdukcji. W tej strefie płyty litosfery zachodzą jedna na drugą / rozsuwają się. Wskutek tego procesu na dnie oceanu powstają wąskie, podłużne obniżenia / wzniesienia. Noszą one nazwę grzbietów śródoceanicznych / rowów oceanicznych. Rekordzistą wśród nich jest Grzbiet Śródatlantycki / Rów Mariański. Jego długość / głębokość przekracza 10 km / 20 tys. km.

 

Wyjaśnienie:

Kierunek przemieszczania się płyt litosfery wskazany na ilustracji, świadczy że została przedstawiona strefa ryftu, a nie sudbykcji. Różnica między tymi dwiema strefami dotyczy głównie typu granic pomiędzy płytami litosfery w tych strefach. Strefa ryftów jest granicą rozbieżną płyt litosfery (a więc strefą, gdzie płyty litosfery się od siebie odsuwają), a strefa subdukcji jest granicą zbieżną płyt litosfery (gdzie płyty litosfery się do siebie zbliżają). Co więcej, strefy ryftów występują najczęściej w obrębie mórz i oceanów, pomiędzy dwiema płytami oceanicznymi, natomiast strefa subdukcji występuje pomiędzy płytą oceaniczną a płytą kontynentalną. W strefach subdukcji tworzą się rowy oceaniczne, a także występują tam silniejsze trzęsienia ziemi i efektywniejsze wybuchy wulkanów niż w strefach ryftowych.