Północną granicę Polski wyznacza wybrzeże Morza Bałtyckiego aż do środkowej części Mierzei Wiślanej. Następnie północna granica ciągnie się w miarę prostoliniowo w kierunku wschodnim aż do wysokości Jeziora Wisztynieckiego, przecinając po drodze Wzniesienia Górowskie i Nizinę Staropruską. Następnie granica odbija na południowy wschód a później na południe i przecina rzekę Czarną Hańczę i Świsłocz. Na wysokości Puszczy Białowieskiej granica zmienia kierunek na południowo-zachodni aż do rzeki Bug i następnie przebiega wzdłuż tej rzeki aż do Wyżyny Wołyńskiej, gdzie odbija delikatnie w kierunku południowo-zachodnim. Na południe od Kalwarii Pacławskiej granica ta ponownie zmienia bieg na południowy i ciągnie się wzdłuż rzeki San aż do Przełęczy Użockiej. Południowa granica początkowo biegnie w kierunku zachodnim grzbietem Karpat, następnie zmienia kierunek na północno-zachodni i przecina Kotlinę Ostrawską a potem biegnie grzbietem Sudetów aż do Nysy Łużyckiej. W miejscu tym zaczyna się granica zachodnia, która przebiega wzdłuż rzek - wspomnianej Nysy Łużyckiej a następnie Odry. Na wysokości Gryfina granica odbija nieco na zachód od Odry, przecinając Puszczę Wkrzańską, Zalew Szczeciński i wyspę Uznam.