Czynnikiem, który zadecydował o dużej koncentracji ludności na Wyżynie Śląskiej w Polsce były przede wszystkim bogate złoża surowców mineralnych, głównie węgla kamiennego ale także rud cynku i ołowiu. Umożliwiły one rozwój gospodarczy (zwłaszcza przemysłu), który pociągnął za sobą rozwój miast. Ponadto znacznej gęstości zaludnienia na tym obszarze sprzyjał korzystny klimat umiarkowany odmiany ciepłej oraz rzeźba terenu bez znaczących różnic wysokości względnej.

Czynnikiem, które zadecydował o niewielkiej gęstości zaludnienia na północy Szwecji jest niekorzystny dla osadnictwa klimat umiarkowany chłodny, który utrudnia działalność rolniczą. Jest to więc bariera termiczna. Na krańcach północnych w tym kraju występują ponadto w zimie noce polarne a dni na pozostałym obszarze kraju w tej porze roku są krótkie - obecna jest tam więc także bariera świetlna.