Do najważniejszych cech migracji wewnętrznych w Polsce należy zaliczyć:

1. Ujemne saldo migracji wewnętrznych w miastach, co jest związane z odpływem ludności miejskiej do wsi podmiejskich, gdzie mogą oni zamieszkać w domach jednorodzinnych z ogrodem, co dla wielu osób żyjących w mieście jest celem życiowym. Na wsi lepsze są też warunki do życia (czystsze powietrze, mniejszy hałas), co stanowi dodatkową motywację dla mieszkańców miast do przeprowadzki; 

2. Dominacja przemieszczeń wewnątrzwojewódzkich - ludzie najczęściej bowiem migrują w kierunku stolicy województwa, co zapewnia im stosunkowo dużą bliskość rodzinnych stron;

3. Duży udział migracji z miast do miast, np. w związku ze znalezieniem lepiej płatnej pracy w większym mieście;

4. Przewagę kobiet i osób w wieku produkcyjnym wśród uczestników migracji - jest to związane z chęcią zmiany swojego otoczenia i pragnieniem rozwoju zawodowego (w przypadku kobiet). Migracja osób w wieku produkcyjnym wynika natomiast z tego,że najczęściej powodem migracji w Polsce są względy ekonomiczne;

5. Zróżnicowanie regionalne migracji - obszarami napływowymi są województwa dolnośląskie, małopolskie i mazowieckie (które są lepiej rozwinięte gospodarczo), natomiast odpływowymi województwa lubelskie, śląskie i świętokrzyskie (obszary słabo rozwinięte, z dominacją rolnictwa, zwłaszcza w województwie lubelskim i świętokrzyskim. W województwie śląskim motywacją do wyjazdu jest restrukturyzacja przemysłu oraz nienajlepszy stan środowiska przyrodniczego);