Górnictwo głębinowe rzadko sięga po surowce zalegające głębiej niż 1,5 km, ponieważ wiąże się to z rosnącymi kosztami eksploatacji (konieczność dodatkowego ochładzania szybów kopalnianych, większe koszty transportu surowca na powierzchnię, coraz trudniejsze warunki eksploatacji i napowietrzania kopalni). Spada więc opłacalność wydobycia surowców z takich głębokości.

 

Mimo to w RPA i Indiach możliwa jest eksploatacja na głębokości nawet 3,5-4 km ponieważ mamy tam do czynienia z wysokim stopniem geotermicznym, co oznacza, że wartość temperatury wraz z głębokością rośnie bardzo wolno (np. w RPA wzrost temperatury o jeden stopień Celsjusza występuje co około 100 m, podczas gdy zwykle jest to 33 m); ponadto w RPA wydobywa się wyjątkowo cenne surowce z takich głębokości, np. diamenty czy złoto, co sprawia, że jest to opłacalne z ekonomicznego punktu widzenia.