Uzasadnienie: 

Prędkość rozchodzenia się fal to podstawowa rzecz, którą mierzymy. Skoro laboratoria znają czas, w którym nastąpił wstrząs, oraz czas, w którym fala do nich dotarła (a także odległość od epicentrum), mogą ze wzoru na prędkość wyliczyć, jak szybko fala poruszała się wewnątrz Ziemi.

Fale zmieniają prędkość lub odbijają się na granicach warstw (np. między płaszczem a jądrem). Dzięki temu naukowcy mogą wyliczyć, na jakiej głębokości znajdują się granice poszczególnych warstw Ziemi. To pozwala określić, jak gruby jest płaszcz ziemski i jaką średnicę ma jądro (czyli ich wymiary geometryczne).

Fale mówią nam o właściwościach fizycznych (gęstość, stan skupienia - czy coś jest ciałem stałym, czy cieczą), ale nie powiedzą nam, z jakich dokładnie pierwiastków chemicznych składa się dana skała.

Prędkość fali nie zależy od tego, czy skała ma milion czy miliard lat. Do badania wieku używa się innych metod (np. datowania izotopowego), a nie sejsmografów.

 Odpowiedź: 

Dzięki analizie danych pochodzących z różnych laboratoriów rejestrujących to samo trzęsienie ziemi uzyskujemy informacje takie jak:

B. prędkość rozchodzenia się fal w poszczególnych warstwach

C. rozmiary geometryczne poszczególnych warstw Ziemi