Uzasadnienie: 

Naszym zadaniem jest wskazanie miejsc, gdzie na wykresie dołączonym do zadania może wystąpić wzmocnienie, osłabienie lub całkowite wygaszenie fali. Aby wskazać te miejsca musimy naszkicować wykres który będzie złożeniem dwóch wykresów przedstawionych na rysunku załączonym do zadania. 

Zaczynamy od przerysowania układu do zeszytu:

Dodajemy funkcje falowe graficznie. Wiemy, że jeżeli w położeniu równowagi przecinają się funkcje to w tych miejscach będzie przechodziła wypadkowa fala. Zaznaczmy te miejsca punktami:

Gdy niebieska fala przechodzi przez położenie równowagi to zielona fala również przechodzi przez położenie równowagi lub znajduje się w maksimum. Zaznaczyliśmy już punkty w położeniu równowagi. Zaznaczmy teraz punkty w maksymach zielonej fali:

Zaznaczone punkty nie wystarczą do wyznaczenia wypadkowej fali. Korzystając z cyrla i linijki skonstruujemy sumę fal. Zacznijmy od narysowania pionowych odcinków pomocniczych przechodzących przez maksima fali niebieskiej:

Zakreślamy łuki od punktów przecięcia się linii pomocniczych z położeniem równowagi do zielonego wykresu:

Odmierzmy teraz te odległości od niebieskiego wykresu fali. Jeżeli zielona fala jest nad położeniem równowagi to odmierzamy odległość od niebieskiego wykresu w górę, a jeżeli zielona fala jest pod położeniem równowagi to odmierzamy od niebieskiego wykresu w dół:

Zaznaczmy punkty, przez które będzie przechodził wykres:

Zauważmy, że wykres, który otrzymamy będzie miał nietypowy kształt (nie będzie sinusoidą). Korzystając z cyrkla i linijki możemy nanosić coraz więcej punktów, przez które ten wykres będzie przechodził:

Wymażmy linie pomocnicze:

Poprowadźmy wykres przez zaznaczone punkty:

 Odpowiedź: 

Z wykonanej konstrukcji wynika, że miejsca w których występuje wzmocnienie fal to:

$\text{A, D, G, H}$

Miejsca, w których występuje wygaszanie fal to:

$\text{B, C, E, F, I}$

Przybliżony kształt fali powstałej ze złożenia fal wytwarzanych przez obie belki ma postać (zielona linia):