Naszym zadaniem jest uzasadnienie, za pomocą wzorów na pęd oraz energię spoczynkową, równość zwaną niezmiennikiem relatywistycznym:
E02=E2−(cp)2
gdzie:
E0 - energia spoczynkowa,
E - energia całkowita,
c - wartość prędkości światła,
p - wartość pędu.
Najpierw zapisujemy wzór na całkowitą energię relatywistyczną.
CAŁKOWITA ENERGIA RELATYWISTYCZNA
Całkowitą energię relatywistyczną (sumę energii spoczynkowej i kinetycznej) obiektu obliczamy z zależności:
Ec=1−c2v2mc2
gdzie:
Ec - całkowita energia relatywistyczna,
m - masa obiektu,
c - wartość prędkości światła w próżni,
v - szybkość, z jaką porusza się ten obiekt.
Wyznaczamy kwadrat całkowitej energii relatywistycznej:
E2=1−c2v2mc22
E2=(1−c2v2)2(mc2)2
E2=1−c2v2m2c4
Następnie przechodzimy do wzoru na wartość pędu relatywistycznego.
WARTOŚĆ PĘDU RELATYWISTYCZNEGO
Wartość pędu relatywistycznego obliczamy za pomocą zależności:
p=1−c2v2mv
gdzie:
p - wartość pędu,
m - masa poruszającego się ciała,
v - wartość prędkości, z jaką porusza się ciało,
c - wartość prędkości światła.
Wyznaczamy kwadrat iloczynu wartości prędkości światła i wartości pędu relatywistycznego:
(cp)2=c1−c2v2mv2
(cp)2=(1−c2v2)2(mcv)2
(cp)2=1−c2v2m2c2v2
Teraz zapisujemy różnicę kwadratu całkowitej energii relatywistycznej i kwadratu iloczynu wartości prędkości światła i wartości pędu relatywistycznego:
E2−(cp)2=1−c2v2m2c4−1−c2v2m2c2v2=
E2−(cp)2=1−c2v2m2[c4−c2v2]=
E2−(cp)2=1−c2v2m2[c4(1−c2v2)]=
E2−(cp)2=1−c2v2m2c4⋅(1−c2v2)=m2c4=(mc2)2
Otrzymaliśmy:
E2−(cp)2=(mc2)2
ENERGIA SPOCZYNKOWA
Energię spoczynkową obiektu obliczamy z zależności:
E0=mc2
gdzie:
E0 - energia spoczynkowa obiektu,
m - masa obiektu,
c - wartość prędkości światła w próżni.
Widzimy więc, że różnica kwadratów wynosi dokładnie kwadratowi energii spoczynkowej: