Pierwszy z ładunków jest umieszczony w polu jednorodnym, a drugi w polu centralnym. Oba ładunki mają takie same wartości, a natężenia pól w miejscach, gdzie początkowo znajdują się ładunki, są sobie równe. Chcemy wyznaczyć pracę wykonaną przy przenoszeniu tych ładunków w polu elektrycznym.

PRACA W POLU ELEKTRYCZNYM Pracę, jaką wykonają siły zewnętrzne, aby ładunek $q_0$  przenieść z punktu A do B opisujemy wzorem: $W_{A\to B}=q_0\left(V_B-V_A\right)$   gdzie: $W_{A\to B}$ - praca, jaką wykonają siły zewnętrzne, przenosząc ładunek z punktu A do B,  $q_0$- wartość ładunku przenoszonego w polu elektrycznym,  $V_A$ - potencjał pola w punkcie A tego pola,  $V_B$ - potencjał pola w punkcie B.

Skoro ładunki są jednakowe, to na wartość wykonanej pracy będzie wpływała różnica potencjałów pola między punktem początkowego położenia i końcowego położenia.

▶ W polu jednorodnym, przenosząc ładunek prostopadle do linii pola elektrycznego, nie wykonamy żadnej pracy, ponieważ potencjał elektryczny wzdłuż zaznaczonej linii przerywanej jest stały. Zmieniając położenie wzdłuż linii pola jednorodnego, potencjał będzie się zmieniał, ale idąc prostopadle do tych linii - nie.

▶ W polu centralnym potencjał elektryczny maleje wraz z odległością od źródła tego pola. Gdybyśmy przenosili ładunek po łuku o stałym promieniu (nie zmieniając odległości od punktu źródłowego), to w każdym położeniu ładunku potencjał byłby taki sam. W przykładzie przenosimy jednak ładunek bliżej punktu centralnego pola - czyli w obszar o większym potencjale elektrycznym. Musimy wykonać pracę przeciwko sile pola elektrycznego.

Większą pracę wykonamy, przesuwając ładunek w polu centralnym.