Komentarz nauczyciela - nie jest on częścią rozwiązania zadania!  W niektórych podręcznikach możemy spotkać, że gęstość oznaczono przez grecką literę ρ [czytamy: ro].

1. Zdanie jest  FAŁSZYWE, ponieważ owszem skoczek skakał z wysokości $39\text{km}$, gdyż:

$39000\text{m}=39\cancel{000}\cdot \frac{1}{1\cancel{000}}\text{km}=39\text{km}$

Natomiast na podstawie tekstu wiemy, że wartość przyspieszenia ziemskiego jest mniejsza o około $2\%$, czyli o:

$9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}\cdot 2\%=9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}\cdot 0,02=0,1962\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}$

Odejmując powyższą różnicę od wartości przyspieszenia ziemskiego na powierzchni kuli ziemskiej otrzymujemy:

 $9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}-0,1962\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}=9,6138\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}$

Powyższy wynik jest wartością przyspieszenia ziemskiego na wysokości, z której skakał Felix Baumgartner.

2. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ zgodnie z treścią zadania przyjmujemy, że wartość siły ciężkości oddziałującej na skoczka nie ulega zmianie - jest stała i niezmienna w trakcie trwania ruchu i obliczamy ją ze wzoru:

$F=m\cdot g$

gdzie:

$F$ - wartość siły ciężkości oddziałującej na skoczka,

$m$ - całkowita masa skoczka (jego masa + masa skafandra),

$g$ - wartość przyspieszenia ziemskiego.

Na podstawie informacji załączonych w tekście mamy przyjąć następujące wartości naszych wielkości:

$m=118\text{kg}$

$g=9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}$

Wstawiamy powyższe dane liczbowe do wzoru i otrzymujemy:

$F=118\text{kg}\cdot 9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}=1157,58\text{N}$

Przybliżmy teraz powyższy wynik do dwóch cyfr znaczących i otrzymujemy:

$F\approx 1200\text{N}$

3. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ spadek swobodny występuje wtedy, gdy ciała opada, ale nie oddziałuje na niego siła oporu ruchu. Natomiast na skoczka oddziałuje siła oporu powietrza. Zatem jego skok nie jest spadkiem swobodnym.

4. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ zgodnie z informacją w tekście wartość siły oporu powietrza wyrażamy wzorem:

$F_d=C\cdot A\cdot d\cdot \frac{v^2}{2}$

gdzie:

$F_d$ - wartość siły oporu powietrza oddziałującej na skoczka,

$C$ - współczynnik proporcjonalności,

$A$ - pole powierzchni czołowej poruszającego się ciała,

$d$ - gęstość ośrodka (w naszym przypadku powietrza),

$v$ - szybkość ciała.

Widzimy, że wartość siły oporu ruchu oddziałującego na skoczka jest wprost proporcjonalna do gęstości ośrodka, w którym się on znajduje. W takim razie jeżeli gęstość powietrza ulegnie zwiększeniu to wartość siły oporu powietrza oddziałującego na skoczka również wzrośnie.

5. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ 

zgodnie z informacją w tekście wartość siły oporu powietrza wyrażamy wzorem:

$F_d=C\cdot A\cdot d\cdot \frac{v^2}{2}$

gdzie oznaczenia są zgodne z punktem 4. Jeżeli zwiększymy szybkość ciała dwukrotnie to wartość siły oddziałującej na niego jest równa:

$F_{2v}=C\cdot A\cdot d\cdot \frac{{\left(2v\right)}^2}{2}$

gdzie:

$F_{2v}$ - wartość siły oporu powietrza, gdy zwiększymy dwukrotnie szybkość skoczka.

Przekształćmy wartość siły oporu powietrza po zwiększeniu szybkości tak, aby była ona zależna od wartości siły $F_d$ :

$F_{2v}=C\cdot A\cdot d\cdot \frac{{\left(2v\right)}^2}{2}$

$F_{2v}=C\cdot A\cdot d\cdot \frac{4v^2}{2}$

$F_{2v}=4\cdot C\cdot A\cdot d\cdot \frac{v^2}{2}$

$F_{2v}=4\cdot F_d$

Widzimy zatem, że gdy szybkość skoczka wzrośnie dwukrotnie to wartość siły oporu ruchu oddziałującego na niego wzrasta czterokrotnie.