Drugie prawo Kirchhoffa mówi nam, że suma algebraiczna wszystkich sił elektromotorycznych i napięć w oczku sieci jest równa zero. Możemy je zapisać wzorem:
gdzie:
jest siłą elektromotoryczną,
jest jest oporem zewnętrznym,
jest natężeniem prądu dla opornika,
wartość oporu.
Otrzymujemy dla naszego przypadku zależność:
Wyznaczmy natężenie prądu płynącego w obwodzie:
Napięcie pomiędzy biegunami źródła przedstawiamy zależnością:
gdzie:
- jest napięciem prądu pomiędzy biegunami,
- jest siłą elektromotoryczną,
- jest oporem wewnętrznym ogniwa,
- jest natężeniem prądu płynącego w obwodzie.
Wówczas dla naszego przypadku otrzymujemy, że napięcie między punktami A i B dla naszego przypadku ma postać:
Korzystając z drugiego prawa Kirchhoffa otrzymujemy, zależność:
Napięcie między punktami B i C ma postać:
Wówczas otrzymujemy, że:
Natężenie prądu w obwodzie ma postać (obliczyliśmy je w podpunkcie a) ):
Zgodnie z prawem Ohma natężenie prądu płynącego w przewodniku jest wprost proporcjonalne do napięcia przyłożonego do końców tego przewodnika. Wówczas napięcie na końcach przewodu (lub urządzenia) możemy przedstawić wzorem:
gdzie:
- napięcie do jakiego podłączono urządzenie/przewód.
- opór elektryczny urządzenia/przewodu,
- natężenie prądu płynącego w obwodzie.
Wówczas dla naszego przypadku otrzymujemy, że napięcie pomiędzy punktami A i C będzie miało postać:
Tak. Wiedząc, że natężenie prądu w obwodzie jest stałe, możemy zauważyć że na rysunku 8.5 tam, gdzie spadek napięcia jest większy, tam większy jest również opór. Z tego wynika, że najmniejszy jest opór , a największy jest opór .
Anna Olchowy
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

