Dane:
Naszym zadaniem jest wyprowadzenie wzoru na wartość prędkości początkowej monety, przy zastosowaniu zasady zachowania energii mechanicznej. Wiemy, że początkowo moneta znajdowała się na zerowym poziomie (ręki sędziego), czyli posiadała zerową energię potencjalną. Oznacza to, że w chwili, w której moneta jest wyrzucana posiada jedynie energię kinetyczną, którą możemy obliczyć ze wzoru:
Jak mówiliśmy, na początku moneta posiada jedynie energię kinetyczną, więc możemy zapisać jej wartość w postaci:
gdzie:
- początkowa energia całkowita monety,
Podstawiając wzór na energię kinetyczną, otrzymujemy:
Monetę podrzucono i wzniosła się ona na wysokość 45 cm. Energię potencjalną możemy obliczyć korzystając ze wzoru:
Moneta na maksymalnej wysokości zatrzymuje się, czyli wówczas jej energia kinetyczna ma zerową wartość. Z tego wynika, że całkowita energia mechaniczna monety na wysokości, którą osiągnęła po wyrzuceniu ma postać:
gdzie:
- energia kinetyczna po wzniesieniu monety na maksymalną wysokość.
Podstawiając wzór na energię potencjalną:
Uzasadnienie:
Naszym celem jest poprawne uzupełnienie zdania. Z podpunktu a) wynika, że energia potencjalna w najwyższym położeniu równa jest energii kinetycznej w najniższym położeniu. Jeżeli moneta początkowo miałaby dwukrotnie większą energię kinetyczną, to zgodnie z zasadą zachowania energii jej energia potencjalna w najwyższym punkcie również wzrosłaby dwukrotnie. Wysokość, na jaką wzniosłaby się moneta, byłaby zatem równa dwukrotności pierwotnej wysokości:
Wiemy, że energia kinetyczna jest proporcjonalna do kwadratu prędkości. Jeśli moneta zostałaby wyrzucona z dwukrotnie większą prędkością, jej energia kinetyczna wzrosłaby czterokrotnie. W konsekwencji energia potencjalna również wzrosłaby czterokrotnie, a moneta osiągnęłaby czterokrotnie większą wysokość, więc możemy obliczyć:
Tym razem wyrzucamy monetę o masie 10 g, czyli dwukrotnie większej niż początkowo, ale nadajemy jej taką samą prędkość:
Oznacza to, że energia kinetyczna cięższej monety jest dwukrotnie większa:
To z kolei oznacza, że energia potencjalna cięższej monety w najwyższym punkcie jest dwukrotnie większa niż lżejszej monety:
Możemy przy tym zapisać wyrażenie na energię potencjalną każdej z tych monet:
Wyznaczamy wzór na wysokość cięższej monety:
Moneta o dwa razy większej masie wzniesie się więc na taką samą wysokość.
Tym razem wyrzucamy monetę o masie 2,5 g (dwa razy mniejszej) tak, że uzyskuje ona taką samą energię kinetyczną, jak moneta o masie 5 g:
Skoro energia kinetyczna jest równa energii potencjalnej to energia potencjalna monety o masie 2,5 g równa jest energii potencjalnej monety o masie 5 g:
Zatem:
Zatem moneta ta wzniesie się na wysokość 90 cm.
Odpowiedź:
Jeżeli moneta 1 zł uzyskałaby podczas wyrzucenia dwukrotnie większą energię kinetyczną, to wzniosłaby się na wysokość C. 90 cm. Jeżeli monetę 1 zł wyrzucilibyśmy z dwukrotnie większą prędkością, to wzniosłaby się na wysokość A. 180 cm.
Jeżeli z taką samą prędkością początkową jak monetę 1 zł wyrzucilibyśmy monetę o masie 10 g, to wzniosłaby się ona na wysokość E. 45 cm. Jeżeli taką samą energię kinetyczną jak moneta 1 zł uzyskałaby po wyrzuceniu moneta o masie 2,5 g, to wzniosłaby się ona na wysokość F. 90 cm.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

