Dane:
Szukane:
Rozwiązanie:
Naszym zadaniem jest obliczenie wartości ilorazu dla satelitów Ziemi. Musimy przedstawić ten iloraz za pomocą znanych wielkości. Iloraz ten wynika z faktu, że siła grawitacji odpowiada sile dośrodkowej w ruchu po okręgu:
- wartość siły dośrodkowej,
- wartość siły grawitacji.
Wartość siły dośrodkowej możemy przedstawić wzorem:
gdzie:
- masa ciała poruszającego się po okręgu,
- wartość prędkości liniowej ciała poruszającego się po okręgu,
- promień okręgu, po jakim porusza się to ciało.
Szybkość liniową ciała w ruchu po okręgu przedstawiamy wzorem:
gdzie:
- liczba π,
- okres obiegu.
Zgodnie z prawem powszechnego ciążenia wartość oddziaływania grawitacyjnego pomiędzy Ziemią a satelitą przedstawiamy wzorem:
gdzie:
- stała grawitacji,
- masa Ziemi,
- masa satelity.
Wówczas otrzymujemy zależność:
Wstawiamy dane liczbowe:
Odpowiedź: Dla satelitów Ziemi iloraz wynikający z trzeciego prawa Keplera ma wartość 1013 m3/s2.
Dane:
Z poprzedniego podpunktu wiemy, że:
Rozwiązując to zadanie skorzystamy również z:
▶ okres ruchu obrotowego Ziemi: .
Szukane:
Rozwiązanie:
Orbita geostacjonarna to taka, dla której okres obiegu satelity odpowiada okresowi ruchu obrotowego Ziemi. Przekształcamy wzór wynikający z trzeciego prawa Keplera, aby uzyskać wyrażenie na promień orbity:
Wstawiamy wartość liczbową:
Odpowiedź: Promień orbity geostacjonarnej wynosi około 4,21∙107 m.
Dane:
Z poprzedniego podpunktu wiemy, że:
Rozwiązując to zadanie skorzystamy również z:
▶ okres ruchu obrotowego Ziemi: .
Szukane:
Rozwiązanie:
Szybkość satelity obliczymy ze wzoru:
gdzie:
- szybkość liniowa satelity,
- liczba π,
- promień orbity,
- okres obiegu.
Wstawiamy dane liczbowe:
Odpowiedź: Szybkość liniowa satelity na orbicie geostacjonarnej wynosi około 3,1 km/s.
Naszym zadaniem jest wyprowadzenie wzoru na energię całkowitą satelity wyniesionego na orbitę geostacjonarną.
Całkowitą energię mechaniczną satelity na orbicie przedstawimy wzorem:
gdzie:
- energia całkowita,
- energia potencjalna,
- energia kinetyczna.
Energię potencjalną ciała w centralnym polu grawitacyjnym Ziemi na orbicie geostacjonarnej przedstawimy wzorem:
gdzie:
- stała grawitacji,
- masa Ziemi,
- masa satelity,
- promień orbity geostacjonarnej.
Energię kinetyczną satelity przedstawimy jako:
gdzie:
- szybkość satelity.
Jednocześnie możemy zapisać wzór na szybkość satelity na orbicie:
Wówczas:
Korzystając z podanych wcześniej wzorów możemy zapisać:
Dane:
Szukane:
Rozwiązanie:
Minimalna praca potrzebna do wyprowadzenia satelity na orbitę jest równa zmianie jego energii całkowitej:
gdzie:
- praca potrzebna do wyprowadzenia satelity na orbitę,
- przyrost energii całkowitej.
Przyrost energii całkowitej przedstawimy jako:
gdzie:
- całkowita energia mechaniczna satelity na orbicie geostacjonarnej,
- całkowite energia mechaniczna satelity na powierzchni Ziemi.
Energię satelity na orbicie przedstawimy przy użyciu wzoru wyprowadzonego w poprzednim podpunkcie:
gdzie:
- stała grawitacji,
- masa Ziemi,
- masa satelity,
- promień orbity geostacjonarnej.
Energia potencjalna satelity na powierzchni Ziemi wynosi:
gdzie:
- energia potencjalna satelity na powierzchni Ziemi,
- promień Ziemi.
Kiedy satelita spoczywa na powierzchni Ziemi, posiada energię potencjalną, ale nie posiada energii kinetycznej:
gdzie:
- energia kinetyczna satelity na powierzchni Ziemi.
Oznacza to, że całkowita energia mechaniczna satelity wynosi wówczas:
- energia całkowita satelity na powierzchni Ziemi.
Korzystając z wymienionych zależności możemy zapisać:
Korzystając z powyższych wzorów możemy zapisać:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Odpowiedź: Zmiana całkowitej energii mechanicznej satelity wynosi około 5,8 GJ.
Dane:
Z poprzednich podpunktów wiemy, że:
Szukane:
Rozwiązanie:
Praca wykonana nad satelitą została wykorzystana na dwa sposoby - do wyniesienia satelity na orbitę oraz do nadania jej prędkości, czyli zwiększenia energii kinetycznej:
gdzie:
- wykonana praca (równa zmianie energii całkowitej satelity),
- praca zużyta na wyniesienie satelity na orbitę (zwiększenie energii potencjalnej),
- praca zużyta na nadanie satelicie prędkości (zwiększenie energii kinetycznej).
Energia zużyta na nadanie satelicie energii kinetycznej będzie odpowiadała zmianie jego energii kinetycznej:
gdzie:
- energia kinetyczna satelity na orbicie,
- energia kinetyczna satelity na powierzchni Ziemi.
Na powierzchni Ziemi energia kinetyczna satelity jest zerowa, natomiast na orbicie można ją wyrazić wzorem:
gdzie:
- szybkość satelity,
- masa satelity.
Szybkość satelity w ruchu orbitalnym na obliczamy korzystając ze wzoru:
gdzie:
- stała grawitacji,
- masa Ziemi,
- promień orbity.
Wstawiamy wyrażenie do wzoru na energię kinetyczną:
Oznacza to, że:
Wstawiamy dane liczbowe:
Wówczas część pracy przeznaczona na nadanie energii kinetycznej wynosi:
Czyli:
Oznacza to, że pozostała energia została przeznaczona na wyniesienie satelity na orbitę:
Odpowiedź: Na wyniesienie satelity na orbitę zużyto 0,92 wykonanej pracy, a na zwiększenie jej energii kinetycznej 0,08 całkowitej pracy.
Uzasadnienie:
Zauważmy, że prace wykonane w celu zwiększenia energii kinetycznej oraz potencjalnej są związane z długością promienia orbity , po jakiej porusza się satelita.
Odpowiedź:
Proporcje ulegną zmianie w zależności od promienia orbity.
Izabela Wrona
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

