Pierwsza prędkość kosmiczna jest to prędkość, jaką należałoby nadać ciału w kierunku poziomym, aby obiegało ciało niebieskie po orbicie kołowej w minimalnej odległości od jego powierzchni.

Pierwszą prędkość kosmiczną przedstawiamy za pomocą wzoru:

$v_{\text{I}}=\sqrt{\frac{GM}{R}}$

gdzie:

$v_{\text{I}}$ - wartość pierwszej prędkości kosmicznej,

$G$ - stała grawitacji, 

$M$ - masa ciała niebieskiego, z którego wyrzucono ciało, 

$R$ - promień tego ciała niebieskiego.

Satelita stacjonarny - satelita krążący wokół planety w kierunku zgodnym z kierunkiem obrotu tej planety, którego okres obiegu jest równy okresowi obrotu planety wokół własnej osi. Satelita stacjonarny krąży po orbicie leżącej w płaszczyźnie równika. Ze względu na wymienione warunki, satelita stacjonarny przez cały czas znajduje się nad tym samym punktem planety, leżącym na równiku. Satelitę stacjonarnego Ziemi nazywamy satelitą geostacjonarnym.