1. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ energia kinetyczna cząsteczek zależy od temperatury – im cieplej, tym szybciej się poruszają. Ale podczas topnienia temperatura się nie zmienia – lód topnieje w stałej temperaturze, dopóki cały się nie roztopi. Skoro temperatura się nie zmienia, to średnia energia kinetyczna cząsteczek też nie rośnie. To dlatego, że całe dostarczane ciepło przeznaczane jest na zmianę stanu skupienia, a nie na ruch cząsteczek.

2. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ gdy lód się topi, cząsteczki zaczynają się oddzielać od siebie, bo przechodzą ze stanu stałego do ciekłego. Oddzielanie cząsteczek oznacza, że energia potencjalna ich wzajemnych oddziaływań rośnie. To dlatego topnienie wymaga dostarczenia ciepła – cząsteczki muszą się „uwolnić” z uporządkowanej struktury lodu. Energia potencjalna rośnie, bo cząsteczki są coraz mniej związane ze sobą. Energia potencjalna wzajemnych oddziaływań jest ujemna. Podczas topnienia lodu ciepło dostarczane do niego powoduje, że energia potencjalna wzajemnych oddziaływań rośnie (jest mniej ujemna), czyli cząsteczki stają się słabiej związane ze sobą.

3. Zdanie jest FAŁSZYWEE, ponieważ energia wewnętrzna to suma energii kinetycznej i potencjalnej cząsteczek. Podczas topnienia: energia kinetyczna się nie zmienia (bo temperatura się nie zmienia), ale potencjalna rośnie (bo cząsteczki się „rozluźniają”). Skoro suma się zmienia, to energia wewnętrzna też się zmienia (rośnie). Ciepło dostarczone w czasie topnienia zwiększa energię wewnętrzną, choć nie podnosi temperatury.