a) W rurze katodowej panuje niskie ciśnienie. 

Niskie ciśnienie to nic innego jak bardzo rozrzedzony gaz (np. częściową próżnię w komorach próżniowych uzyskujemy poprzez odpompowywanie powietrza). Im mniej cząsteczek gazu (powietrza) na danej objętości tym mniejsza jego gęstość i ciśnienie przez niego wytwarzane. Jednocześnie maleje prawdopodobieństwo zderzenia się elektronów w rurze katodowej z cząsteczkami gazu (zderzenia elektronów są niepożądane), bo cząsteczek powietrza jest po prostu mniej, niż przy normalnym ciśnieniu.

 

b)

Po podłączeniu do elektrod rury katodowej wysokiego napięcia, elektrony opuszczające katodę przechodzą przez szczelinę i są przyciągane przez anodę.

Na anodzie znajduje się dodatni potencjał, dzięki czemu ujemnie naładowane elektrony są do niej przyciągane. 

 

c)

Jeśli zasilana wysokim napięciem rura katodowa zostanie umieszczona między biegunami magnesu tak, aby linie pola magnetycznego były prostopadłe do kierunku ruchu elektronów, to strumień tych elektronów ulegnie odchyleniu.

Na poruszające się ładunki elektryczne w obszarze pola magnetycznego (jeśli tylko linie pola magnetycznego nie są równoległe do kierunku ruchu ładunku) działa siła Lorentza. Kierunek tej siły jest zawsze prostopadły do kierunku ruchu ładunku i kierunku pola magnetycznego, więc siła Lorentza będzie powodowała odchylenie toru ruchu elektronów.