Każdy z prostoliniowych przewodników wytworzy wokół siebie pole magnetyczne. Linie tego pola mają kształt okręgów współśrodkowych, przez których środki przechodzi przewodnik. Kierunek wektora indukcji pola magnetycznego jest styczny do tych okręgów. Zwrot wektora $\vec{B}$   możemy wyznaczyć korzystając z reguły prawej dłoni. 

Wartość indukcji pola magnetycznego wytworzonego przez bardzo długi prostoliniowy przewodnik w pewnej odległości od tego przewodnika przedstawiamy wzorem:

$B=\frac{{\mu }_{0}I}{2\pi r}$

gdzie:

$B$ - wartość indukcji pola magnetycznego wytworzonego przez prostoliniowy przewodnik,

${\mu }_0$ - przenikalność magnetyczna próżni,

$I$ - natężenie prądu płynącego przez przewodnik,

$r$ - odległość punktu, w którym badamy indukcję pola magnetycznego od osi przewodnika.

W pierwszym przypadku natężenia prądów płynących w przewodnikach są takie same.