Zatem długość fali stowarzyszonej z daną cząstką jest odwrotnie proporcjonalna do masy i prędkości tej cząstki.
Uzasadnienie:
Jeśli cząstki poruszają się z tą samą prędkością, to cząstce o większej masie przypiszemy krótszą falę. Korzystając z wzoru na długość fali możemy wyznaczyć wzór na masę:
Korzystając z tabeli 2 na stronie 329 odczytujemy, że masy poszczególnych cząstek wynoszą odpowiednio:
Mamy więc, że:
Następnie wyznaczamy stosunek długości fal dla poszczególnych cząstek zakładając, że prędkości są takie same:
Ponieważ:
Otrzymujemy, że:
Długość fali protonu będzie krótsza niż długość fali elektronu (zakładając tą samą prędkość poruszania się cząstki), ponieważ proton jest masywniejszy.
Odpowiedź:
Dłuższa fala materii powstaje:
A. w przypadku elektronu.
Uzasadnienie:
Jeśli cząstki o tej samej masie poruszają się z różnymi prędkościami, to cząstce o większej prędkości przypiszemy krótszą falę.
Wykonujemy analogiczne rozumowanie jednakże teraz zakładamy, że mamy cząstki o tej samej masie:
Szybkości cząstek łączy zależność:
Wyliczamy stosunek długości fal dla poszczególnych cząstek zakładając, że masy są takie same:
Ponieważ:
Otrzymujemy, że:
Długość fali pierwszej cząstki będzie krótsza niż długość fali drugiej cząstki (zakładając tą samą masę cząstek), ponieważ pierwsza cząstka porusza się z większą prędkością.
Odpowiedź:
Większą długość fali będzie miała fala materii:
C. protonu wolniejszego.
Rafał Guzik
Nauczyciel fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

