$\mathbf{a})$

Powstaje fala kolista. Na wodzie obserwujemy rozchodzące się okręgi, których środki znajdują się w miejscu, w którym uderzamy palcem w powierzchnię wody. Rozchodzące się fale nie są idealnymi okręgami, a ich środki mogą być przesunięte względem siebie, ponieważ nasz palec może nie uderzać idealnie w to samo miejsce na wodzie.

 

$\mathbf{b})$

Powstaje fala płaska. Na wodzie obserwujemy rozchodzące się zaburzenia w postaci biegnących linii prostych. Rozchodzące się fale są w przybliżeniu falą płaską, ponieważ w zależności od kąta ustawienia linijki poszczególne grzbiety fali mogą nie być do siebie idealnie równoległe. Dodatkowo linijka wytworzy falę płaską, której szerokość będzie równa długości linijki. Na krawędziach linijki i przy ściankach naczynia fale będą się uginać.

 

$\mathbf{c})$

Powstaje fala kulista. Wokół płomienia zapałki światło rozchodzi się promieniście w każdym kierunku. Wyobrażenie rozchodzących się fal jako powierzchni sfer jest jednak tylko przybliżeniem, ponieważ światło z płomienia nie jest idealnie izotropowe i może rozchodzić się w danym kierunku z różnym natężeniem w zależności od położenia płomienia, jego wahań i jasności.

 

$\mathbf{d})$

Powstaje fala płaska. Światło z reflektora jest w przybliżeniu równoległą wiązką światła. Im dalej od reflektora znajdujemy się tym wiązka światła jest bardziej rozbieżna i ma stożkowy kształt, a jej czoło jest fragmentem powierzchni sfery.