Uzasadnienie: 

Naszym zadaniem jest uzasadnienie, dlaczego klocek jest mniej zanurzony w słonej wodzie niż w słodkiej. 

Znamy gęstości słodkiej i słonej wody oraz gęstość drewna, z którego wykonany jest klocek:

$d_w=1000\frac{\mathrm{kg}}{{\mathrm{m}}^3}$

$d_s=1200\frac{\mathrm{kg}}{{\mathrm{m}}^3}$   

$d_d=600\frac{\mathrm{kg}}{{\mathrm{m}}^3}$

Siła wyporu działa ciało zanurzone w płynie. Jest skierowana pionowo do góry – przeciwnie do ciężaru. Wartość siły wyporu jest równa ciężarowi płynu wypartego przez to ciało:

$F_w=dgV$  

gdzie:

$F_w$ - wartość siły wyporu,

$d$ - gęstość cieczy,

$g$ - wartość przyspieszenia ziemskiego,

$V$ - objętość wypartej cieczy, czyli objętość zanurzonej części ciała.

Aby klocek nie tonął, siła wyporu musi równoważyć siłę ciężkości klocka. Zatem wartość siły wyporu nie ulega zmianie, bez względu na to w jakiej wodzie zanurzony jest klocek. Jak widzimy w powyższym wzorze, siła wyporu jest wprost proporcjonalna do gęstości cieczy, w której pływa ciało oraz objętości zanurzonej części ciała. Oznacza to, że jeśli gęstość cieczy się zwiększa, to objętość zanurzonej części klocka musi być mniejsza, aby wartość siły wyporu pozostała niezmieniona i równa wartości siły ciężkości.