Dane:
Uzasadnienie:
Sprężyny możemy połączyć na wiele sposobów.
Wprowadźmy pewne oznaczenia:
- wartość całkowitej siły działającej na odważnik zawieszony na podanym układzie sprężyn,
- wartość siły wynikającej z działania sprężyny 1,
- wartość siły wynikającej z działania sprężyny 2,
- wartość siły wynikającej z działania sprężyny 3.
Sposób 1: wszystkie sprężyny łączymy ze sobą równolegle.

Wówczas możemy zapisać:
Wartość siły sprężystości całego układu zapiszemy jako:
gdzie:
- współczynnik sprężystości układu,
- wydłużenie układu.
Podobnie zapisujemy wzór na wartość siły sprężystości dla poszczególnych sprężyn, przy czym ze względu na to, że układ jest połączony, wydłużenie jest zawsze takie samo:
gdzie:
- współczynnik sprężystości pierwszej sprężyny.
Dla drugiej sprężyny:
- współczynnik sprężystości drugiej sprężyny.
Oraz:
gdzie:
- współczynnik sprężystości trzeciej sprężyny.
Możemy więc zapisać:
Sposób 2: wszystkie sprężyny łączymy ze sobą szeregowo.

Wówczas każda sprężyna rozciągana jest przez tą samą siłę, ale każda rozciąga się o inną długość, w zależności od swojego współczynnika sprężystości. Łączne wydłużenie układu wynosi:
gdzie:
- wydłużenie pierwszej sprężyny,
- wydłużenie drugiej sprężyny,
- wydłużenie trzeciej sprężyny.
Wydłużenie układu możemy zapisać jako:
Wydłużenia poszczególnych sprężyn zapiszemy w analogiczny sposób:
Dla drugiej sprężyny:
Oraz:
Wówczas możemy zapisać:
Sposób 3: dwie sprężyny łączymy szeregowo, a trzecią z nimi równolegle.
Zauważmy, że w tym przypadku możemy na kilka sposobów wykonać układ, ponieważ każda ze sprężyn ma inny współczynnik sprężystości.
Przypadek 1:

Zaczynamy od rozważenia wspólnego współczynnika sprężystości pochodzącego od sprężyn 1 i 2 połączonych szeregowo. Wydłużenie tych dwóch sprężyn będzie wynosić:
gdzie:
- łączne wydłużenie sprężyn połączonych szeregowo.
Wówczas możemy zapisać:
gdzie:
- wartość siły powodującej wydłużenie sprężyn 1 i 2.
Zatem wypadkowy współczynnik sprężystości miałby postać:
Następnie rozważamy połączenie układu dwóch sprężyn z trzecią sprężyną dołączoną równolegle. Wówczas możemy zapisać:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Przypadek 2:
zauważmy, że wymienianie sprężyny 1 i 2 miejscami nie ma sensu ponieważ da nam taki sam wynik jak wcześniej. Zatem zamieniamy miejscem sprężynę 3 ze sprężyną 1 lub 2. Weźmy teraz sprężynę 2 w miejscu sprężyny 3:

W tym przypadku mamy:
gdzie:
- łączne wydłużenie sprężyn połączonych szeregowo.
Wówczas możemy zapisać:
gdzie:
- wartość siły powodującej wydłużenie sprężyn 1 i 3.
Zatem wypadkowy współczynnik sprężystości ma postać:
Następnie rozważamy połączenie układu dwóch sprężyn z trzecią sprężyną dołączoną równolegle. Wówczas zapisujemy:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Przypadek 3:

W tym przypadku mamy:
Zatem:
A to oznacza, że:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Odpowiedź:
Współczynnik sprężystości układu będzie:
- minimalny - sposób 2: wszystkie sprężyny łączymy ze sobą szeregowo.
- maksymalny - sposób 1: wszystkie sprężyny łączymy ze sobą równolegle.
- równy 70 N/m - sposób 3, przypadek 1: pierwszą i drugą sprężynę łączymy szeregowo, a trzecią równolegle do nich.
Uzasadnienie:
Wiemy jakie wydłużenie spowodowało użycie siły o znanej wartości, dlatego możemy obliczyć współczynnik sprężystości układu korzystając z wzoru:
gdzie:
- współczynnik sprężystości układu,
- wartość siły działającej na układ,
- wydłużenie układu.
Z treści zadania wiemy, że:
Wstawiamy dane do wzoru:
Korzystając z wyliczeń z podpunktu a) możemy określić, w jaki sposób połączono sprężyny.
Odpowiedź:
Sprężyny zostały połączone równolegle.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

