1. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ gęstość cieczy jest mniejsza na początku (na zerowej głębokości) od gęstości ciała zanurzonego w roztworze. Zatem będzie on tonął dopóki gęstości te nie zrównają się (stanie się to na głębokości około 6 m).

 

2. Zdanie jest FAŁSZYWE.

Ciśnienie hydrostatyczne wyrażamy wzorem:

$p_h=dgh$ 

gdzie:

$p$ - ciśnienie hydrostatyczne, 

$d$ - gęstość cieczy wywierającej parcie na dno naczynia,

$g$ - wartość przyspieszenia ziemskiego, 

$h$ - wysokość słupa cieczy, która wywiera ciśnienie hydrostatyczne na rozważanej głębokości.

Widzimy więc, że wraz z wzrostem głębokości, czyli wzrostem wysokości słupa cieczy, ciśnienie hydrostatyczne wzrasta. Jednak na wykresie przedstawione jest, że gęstość cieczy rośnie liniowo wraz z głębokością (wysokością słupa cieczy):

$d\sim h$

Możemy zapisać, że gęstość jest dana wzorem:

$d=kh$

gdzie:

$k$ - pewna stała proporcjonalności między gęstością i głębokością.

Wówczas wzór na ciśnienie hydrostatyczne przyjmie postać:

$p_h=khgh$

$p_h=kg{h}^2$  

Zatem ciśnienie jest wprost proporcjonalne do kwadratu głębokości, a nie wprost proporcjonalne do głębokości mierzonej od powierzchni roztworu.

 

3. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ roztwór w naczyniu wywiera ciśnienie na dno naczynia jak i na boczne ścianki, a wartość tego naczynia jest wprost proporcjonalna do kwadratu głębokości, czyli im większa  jest głębokość mierzona od powierzchni roztworu tym większa wartość ciśnienia. Wynika to również z prawa Pascala: ciśnienie w cieczy rozchodzi się równomiernie we wszystkich kierunkach.