Naszym zadaniem jest odczytanie z wykresu okresu drgań, czyli czas trwania jednego pełnego cyklu.
Z wykresu odczytujemy, że wynosi on:
Naszym zadaniem jest ustalenie, w którym punkcie znajdował się odważnik w chwili, kiedy zaczęto mierzyć czas, czyli:
Zatem szukamy tak naprawdę wartości położenia ciała w zerowych czasie. Wychylenie ciała w ruchu drgającym przedstawiamy zależnością:
gdzie:
- wychylenie ciała po zadanym czasie,
- czas,
- amplituda,
- częstość drgań,
- faza ruchu.
W zadaniu mamy przedstawiony wykres zależności współrzędnej przyspieszenia od czasu. Wartość przyspieszenia ciała po określonym czasie w ruchu drgającym przedstawiamy zależnością:
gdzie:
- wartość przyspieszenia ciała po zadanym czasie,
- czas,
- amplituda,
- częstość drgań,
- faza ruchu.
Wówczas możemy zapisać, że:
Częstość kołową drgań wyrażamy jako:
gdzie:
- częstość kołowa drgań,
- liczba π,
- okres drgań.
Oznacza to, że współrzędną położenia możemy przedstawić wzorem:
Z wykresu odczytujemy, że:
Z odczytanych z wykresu danych możemy również rozważyć maksymalną wartość przyspieszenia, dzięki której wyznaczymy amplitudę.
W ruchu drgającym wartość przyspieszenia ciała jest maksymalna, gdy znajduje się ono w jednym z maksymalnych wychyleń od położenia równowagi. Wówczas, zgodnie z zależnością wartości przyspieszenia od czasu, w tym położeniu sinus kąta przyjmuje największą wartość, czyli 1, a maksymalna wartość przyspieszenia ma wówczas postać:
gdzie:
- maksymalna wartość przyspieszenia,
- amplituda,
- częstość drgań.
Oznacza to, że:
Zauważmy, że dla mamy:
Wówczas:
Oznacza to, że w chwili, w której zaczęto mierzyć czas odważnik znajdował się w punkcie R.
Dane (odczytane z wykresu):
Szukane:
Rozwiązanie:
W poprzednim podpunkcie wyznaczyliśmy amplitudę:
Obliczmy jej wartość:
Odpowiedź: Amplituda drgań odważnika wynosi 5 cm.
Wykonajmy rysunek pomocniczy:
Wiemy, że możemy wzór na siłę zależny od położenia ma postać:
gdzie:
Mamy wówczas, że:
Teraz korzystając z rysunku zapiszmy równanie sił dla naszego przypadku:
Wówczas pomijając wektory mamy, że:
W zadaniu podane mamy, że:
Wiemy, że masa zawsze będzie miała wartość dodatnią. Aby sprężyna działała na odwaznik siłą zwróconą w górę musimy wykazać, że wyrażenie w nawiasie jest dodatnie:
Podstawmy dane liczbowe do nierówności:
Otrzymaliśmy, że równość jest prawdziwa. Wówczas siła sprężyny działająca na odważnik jest zwrócona ku górze.
W naszym przypadku mamy do czynienia z siłą sprężystości, której źródłem jest sprężyna oraz siłą ciężaru, której źródłem jest Ziemia. Wiemy, że siłę sprężystości możemy opisać jako iloczyn współczynnika sprężystości i wydłużenia sprężyny, które w punkcie P jest najmniejsze. Oznacza to, że siła ciężkości zwrócona w dół będzie większa od siły sprężystości zwróconej w górę. Mamy wówczas, że siła wypadkowa jest wzrócona w dół.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

