W zadaniu podane mamy, że dla każdego przypadku:
Przyjmujemy, że stała grawitacyjna wynosi:
Wykonajmy rysunek (jest to trójkąt równoboczny, a odległość z punktu K do kulki o masie 2m jest wysokością tego trójkąta):

Natężenie od kulek, które mają masę m zrównoważą się, dlatego obliczamy natężenie pochodzące od kulki o masie 2m. Wartość natężenia pola grawitacyjnego obliczamy korzystając z wzoru:
gdzie G jest stałą grawitacyjną, γ jest natężeniem pola grawitacyjnego ciała znajdującego się w odległości r od ciała o masie M. Dla naszego przypadku mamy, że:
Wówczas otrzymujemy, że:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Z rysunku wiemy, że:
Oznaczmy sobie:
Wyznaczmy wartości natężenia pochodzące od poszczególnych kulek:
Wykonajmy rysunek:

Na rysunku wyznaczono poszczególne składowe natężenia grawitacyjnego. Z rysunku widzimy, że w pionie (oś y) masy kul oraz odległości od punktu K są takie same, czyli pionowe natężenie pola grawitacyjnego będzie wynosiło zero:
Natomiast poziome (oś x) natężenie pola grawitacyjnego będzie wynosiło:
Wówczas otrzymujemy, że natężenie pola grawitacyjnego w punkcie K będzie wynosiło:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Tak samo jak w poprzednim podpunkcie. Z rysunku wiemy, że:
Wyznaczamy natężenia pochodzące od poszczególnych kulek:
Wykonajmy rysunek:

Na rysunku wyznaczono poszczególne składowe natężenia grawitacyjnego korzystając z zasady równoległoboku. Korzystając z twierdzenia Pitagorasa i powyższego rysunku wyznaczamy wartość wypadkowego natężenia pola grawitacyjnego:
Widzimy również, że:
Wówczas otrzymujemy, że:
Pierwiastkujemy:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

