1 → 2: rozprężanie gazu.
2 → 3: izobaryczne oziębianie gazu (izobaryczne sprężanie gazu).
3 → 1: izochoryczne ochładzanie gazu.
Wykonajmy obliczenia pomocnicze:
Dla gazu doskonałego jego parametry możemy opisać za pomocą równania Clapeyrona:
gdzie:
- ciśnienie gazu,
- objętość gazu,
- liczba moli gazu,
- stała gazowa,
- temperatura gazu doskonałego.
W naszym przypadku liczba moli nie zmienia się:
Wówczas w punkcie 1:
▶ temperatura: ,
▶ objętość: ,
▶ ciśnienie:
.
W punkcie 2:
▶ temperatura: ,
▶ objętość: ,
▶ ciśnienie:
W punkcie 3:
▶ temperatura: ,
▶ objętość: ,
▶ ciśnienie:
Rozważamy poszczególne przemiany. Z wykresu zależności objętości od temperatury dołączonego do zadania wynika, że:
Przemiana 1 → 2: rozprężanie gazu.
Objętość wzrasta liniowo wraz ze wzrostem temperatury. Ponieważ przedłużenie tego wykresu nie pada w początku układu współrzędnych to oznacza, że ciśnienie również ulega w tym przypadku zmianie.
Oszacujmy wartości ciśnienia od objętości na podstawie wykresu dołączonego do zadania.
Zacznijmy od wyznaczenia objętości, które możemy przedstawić za pomocą funkcji liniowej. Funkcja liniowa ma postać:
gdzie:
- dziedzina funkcji,
- wartość funkcji,
- współczynnik kierunkowy prostej,
- wyraz wolny.
Wówczas:
Korzystając z danych w stanie 1 możemy zapisać, że:
Korzystając z danych w stanie 2 możemy zapisać, że:
Z tego wynika, że:
Oznacza to, że objętość możemy przedstawić zależnością:
Z równania Clapeyrona ciśnienie przedstawimy jako:
Oszacujmy te wielkości dla punktów pośrednich zależności ciśnienia od objętości:
▶ Dla mamy:
♦ Objętość:
♦ Ciśnienie:
▶ Dla mamy:
♦ Objętość:
♦ Ciśnienie:
▶ Dla mamy:
♦ Objętość:
♦ Ciśnienie:
▶ Dla mamy:
♦ Objętość:
♦ Ciśnienie:
▶ Dla mamy:
♦ Objętość:
♦ Ciśnienie:
▶ Dla mamy:
♦ Objętość:
♦ Ciśnienie:
▶ Dla mamy:
♦ Objętość:
♦ Ciśnienie:
Zaznaczamy te punkty na wykresie i prowadzimy przez nie krzywą.

Przemiana 2 → 3: izobaryczne oziębianie gazu (izobaryczne sprężanie gazu).
Z wykresu dołączonego do zadania wynika, że przedłużenie tego wykresu pada w początku układu współrzędnych. Oznacza to, że ciśnienie w tej przemianie jest stałe i wynosi:
Zatem dla tego etapu wykres reprezentowany jest przez funkcję równoległą do osi odciętych.
Przemiana 3 → 1: izochoryczne ochładzanie gazu.
Możemy połączyć stan 3 i 1.
Wykonajmy wykres zależności cyklu w układzie p, V:

UWAGA! Zadanie to możemy rozwiązać w sposób ogólny i bardzo szczegółowy. Otrzymamy wówczas różne wyniki, ponieważ zastosujemy inne dokładności.
Sposób I: ogólny.
Dane:
Szukane:
Rozwiązanie:
Praca wykonana przez gaz w tych przemianach odpowiada polu ograniczonemu przez wykres p, V. Z poprzedniego zadania możemy zauważyć, że pole to możemy przybliżyć do pola trójkąta prostokątnego o bokach:
Zauważmy zatem, że mamy trójkąt o polu:
Wiemy, że:
Oznacza to, że:
Odpowiedź: Praca wykonana przez gaz w tych przemianach wynosi około 5,2 kJ.
Sposób II: z dużą dokładnością.
Dane:
Szukane:
Rozwiązanie:
Praca wykonana przez gaz w tych przemianach odpowiada polu ograniczonemu przez wykres p, V. Korzystając z tego wykresu możemy zaważyć, że jedna kratka ma wymiar na , gdzie:
Wówczas jedna kratka odpowiada pracy:
Policzmy na tym wykresie liczbę kratek:

Oznacza to, że:
Praca wykonana przez gaz wynosi:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Odpowiedź: Praca wykonana przez gaz w tych przemianach wynosi około 3,8 kJ.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

