Każdy prostoliniowy, nieskończenie długi przewodnik z prądem będzie wytwarzał pole magnetyczne, którego zwrot wyznaczmy korzystając z reguły prawej ręki. Wiemy, że wartość indukcji pola magnetycznego wytworzonego przez bardzo długi prostoliniowy przewodnik w odległości $r$  od tego przewodnika przedstawiamy wzorem:

$B=\frac{{\mu }_{0}I}{2\pi r}$  

gdzie $B$  jest indukcją pola magnetycznego wytworzonego przez bardzo długi przewodnik, przez który przepływa prąd o natężeniu $I$  w odległości $r$  od tego przewodnika, ${\mu }_0=4\pi \cdot {10}^{-7}\frac{\text{V}\cdot \text{s}}{\text{A}\cdot \text{m}}$  jest stałą magnetyczną. Wypadkowa wartość indukcji magnetycznej w środku kwadratu będzie równa wypadkowej po wszystkich wektorach indukcji magnetycznej wytwarzanej przez poszczególne przewodniki w środku tego kwadratu. Wiemy, że przez każdy przewodnik płynie prąd o natężeniu:

$I=1\text{A}$  

Natomiast długość boku kwadratu wynosi:

$a=0,1\text{m}$  

Z tego wynika, że odległość, w której badamy indukcję magnetyczną od przewodnika w każdym przypadku równa jest połowie długości boku kwadratu: