Wykonajmy rysunek pomocniczy:

Zauważmy, że:
Zasięg rzutu poziomego obliczamy korzystając z wzoru:
gdzie z jest zasięgiem rzutu, v0 jest prędkością początkową ciała, h jest wysokością z jakiej rzucono ciało, g jest przyspieszeniem ziemskim. Wyznaczmy dla naszego przypadku prędkość początkową strzały:
Wykonajmy rysunek pomocniczy:

W rzucie poziomym składową prędkości pionową przedstawiamy zależnością:
gdzie vy jest wartością składowej prędkości pionowej, g jest przyspieszeniem ziemskim, t jest czasem ruchu cała w rzucie poziomy. Wysokość spadania ciała w rzucie poziomym przedstawiamy zależnością:
gdzie h jest wysokością, z jakiej spada ciało, g jest przyspieszeniem ziemskim, t jest czasem spadku ciała. Z tego wynika, że czas ruchu strzały będzie wynosił:
Wówczas składowa pionowa prędkości strzały wynosi:
Korzystając z funkcji trygonometrycznych otrzymujemy:
Korzystając z tablic trygonometrycznych możemy odczytać, że:
Czyli:
Wykonajmy rysunek pomocniczy:

Tor ruchu pionowego ciała w rzucie poziomym przedstawiamy wzorem:
gdzie y(x) jest pionową wysokością na jakiej znajduje się ciało, x jest odległością poziomą miejsca, w którym badamy tor ruchu od miejsca rzutu ciała, g jest przyspieszeniem ziemskim, v0 jest prędkością początkową rzucanego ciała, H jest wysokością z jakiej wyrzucono to ciało. W naszym przypadku wiemy, że:
Wówczas otrzymujemy, że:
W przypadku rzutu poziomego droga w kierunku poziomym przebyta przez ciało pokonana jest ruchem jednostajnym i wyraża się zależnością:
gdzie v0 jest prędkością początkową, t jest czasem ruchu. Wiemy, że:
Wówczas czas lotu strzały wynosi:
Jeżeli strzała uderzy w ścianę, to tor jej ruchu y musi być większy od zera i mniejszy od wysokości tej ściany, czyli:
Wówczas otrzymujemy, że:
Zauważmy, że zawsze spełniona jest nierówność:
Możemy zatem zapisać, że:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

