$1.$  

• duża gęstość,
• małe rozmiary,
• wysoka temperatura,
• mała moc promieniowania.

 

$2.$  

Dane:

$\rho =2,4\cdot {10}^9\frac{kg}{m^3}$   

$R=5,9\cdot {10}^{6}m$  

Przyjmujemy, że stała grawitacyjna wynosi:

$G=6,67\cdot {10}^{-11}\frac{N\cdot m^2}{k{g}^2}$  

Rozwiązanie:

Przyjmujemy, że gwiazda Syriusz B jest kulą, czyli jej objętość wynosi:

$V=\frac{4}{3}\pi R^3$  

Korzystając z wzoru na gęstość wyznaczmy masę Syriusza B:

$\rho =\frac{M}{V}\Rightarrow M=\rho V$  

gdzie ρ jest gęstością, M jest masą, V jest objętością. Wiemy, że przyspieszenie grawitacyjne to przyspieszenie, z jakim porusza się ciało, na które działa wyłącznie siła grawitacji. Przedstawiamy je za pomocą wzoru:

$a_g=\frac{G\cdot M}{r^2}$  

gdzie a_g jest przyspieszeniem grawitacyjnym, M jest masą planety, na której badamy przyspieszenie grawitacyjne, r jest odległością od środka planety w jakiej badamy przyspieszenie grawitacyjne, G jest stałą grawitacyjną. Z tego wynika, że przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni marsa będzie miało postać:

$a_g=\frac{G\cdot M}{R^2}$  

$a_g=\frac{G\cdot \rho \cdot V}{R^2}$  

$a_g=\frac{G\cdot \rho \cdot \frac{4}{3}\cdot \pi \cdot R^{\sout{3}}}{\sout{R^2}}$  

$a_g=\frac{4}{3}\cdot \pi \cdot G\cdot \rho \cdot R$  

Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:

$a_g=\frac{4}{3}\cdot 3,14\cdot 6,67\cdot {10}^{-11}\frac{N\cdot \sout{m^2}}{k{g}^{\sout{2}}}\cdot 2,4\cdot {10}^9\frac{\sout{kg}}{\sout{m^3}}\cdot 5,9\cdot {10}^6\sout{m}\approx 395,418944\cdot {10}^4\frac{N}{kg}=$  

$=3,95418944\cdot {10}^6\frac{\sout{kg}\cdot \frac{m}{s^2}}{\sout{kg}}\approx 3,95\cdot {10}^6\frac{m}{s^2}$  

 

$3.$  

W czasie promieniowania nośnikami energii są fale elektromagnetyczne, a w czasie konwekcji energia jest przekazywana przez przemieszczającą się materię.