Naszym celem jest określenie, czy możliwe jest, aby jądra alfa powstałe na skutek rozpadu berylu poruszały się tak, jak pokazano na rysunku. Widzimy, że przed rozpadem jądro berylu spoczywało, czyli jego prędkość miała wartość zerową. Wiemy, że pęd wyraża się zależnością:

PĘD Pęd jest wielkością wektorową, której kierunek i zwrot są zgodne z kierunkiem i zwrotem wektora prędkości poruszającego się ciała: $\vec{p}=m\vec{v}$ gdzie: $\vec{p}$ - wektor pędu ciała, $m$ - masa ciała, $\vec{v}$ - wektor prędkości ciała.

Skoro prędkość była wektorem zerowym, to pęd również wynosił zero. Ponieważ przed rozpadem mamy tylko jedno ciało, całkowity pęd układu również jest równy zero.

Zgodnie z zasadą zachowania pędu całkowity pęd układu po rozpadzie musi być taki sam jak przed rozpadem, czyli w tym przypadku równy zero. Oznacza to, że składowe pędów jąder alfa w kierunku poziomym i pionowym muszą się wzajemnie znosić. Jest to możliwe jedynie wtedy, gdy składowe te mają ten sam kierunek, ale przeciwne zwroty.

Na rysunku widzimy jednak, że oba jądra alfa mają poziome składowe prędkości skierowane w prawo. W takim przypadku również poziome składowe ich pędów będą skierowane w prawo, a więc nie znoszą się, lecz sumują. W związku z tym cząstki nie mogą poruszać się w pokazany na rysunku sposób, ponieważ naruszałoby to zasadę zachowania pędu.