Zmiany na rysunku nanosimy w obszarze pola magnetycznego:

Elektron jest przez siłę elektryczną przyciągany do dodatnio naładowanej okładki kondensatora. Aby tor ruchu elektronu był poziomy, to musi działać na niego siła magnetyczna o przeciwnym zwrocie niż siła elektryczna. Znając zwrot wektora siły oraz kierunek poruszania się elektronu oraz korzystając z reguły prawej ręki wyznaczamy zwrot wektora indukcji magnetycznej.
Siłę elektrostatyczną przedstawiamy wzorem:
gdzie Fe jest siłą elektrostatyczną działającą na cząstkę o wartości ładunku q znajdującą się w polu elektrostatycznym o natężeniu E. W naszym przypadku siła elektrostatyczna działa na elektron, czyli:
Siła Lorentza jest siłą magnetyczną działającą na naładowaną cząstkę wyrażona wzorem:
gdzie FL jest siłą Lorentza, v jest prędkością liniową z jaką porusza się ładunek o wartości q znajdujący się w polu o indukcji magnetycznej B. Zauważmy, że wektor indukcji magnetycznej jest prostopadły do wektora prędkości z jaką porusza się elektron. Z tego wynika, że:
Ponieważ siły te się równoważą, to możemy zapisać, że:
Oznacza to, że wartość indukcji magnetycznej jest wprost proporcjonalna do wartości pola elektrostatycznego.
Natężenie pola elektrostatycznego jest takie samo w całej lampie katodowej. Najłatwiej zmierzyć je pomiędzy okładkami kondensatora. Wartość natężenia pola elektrostatycznego wewnątrz kondensatora przedstawiamy wzorem:
gdzie E jest natężeniem pola elektrostatycznego, U jest różnicą potencjałów pomiędzy okładkami (napięcie na kondensatorze), d jest odległością okładek kondensatora od siebie. Z tego wynika, że należy zmierzyć odległość pomiędzy okładkami kondensatora d oraz napięcie pomiędzy nimi U.
Energię kinetyczną cząstki przyspieszonej różnicą potencjałów przedstawiamy wzorem:
gdzie Ek jest energią kinetyczną cząstki o wartości ładunku q, która przemieści się w polu o różnicy potencjału U. Z tego wynika, że energię kinetyczną elektronu w lampie katodowej możemy przedstawić wzorem:
gdzie Uka jest napięciem przyspieszającym katody. Energię kinetyczną możemy przedstawić również za pomocą wzoru:
gdzie Ek jest energią kinetyczną ciała o masie m poruszającego się z prędkością v. Porównując ona wzory na energie kinetyczna otrzymujemy, że:
Wiemy, że masa elektronu oraz ładunek elementarny mają wartości stałe. Z tego wynika, że aby zmierzyć prędkość elektronu należy zmierzyć wartość napięcia przyspieszającego katody.
Wielkości znane lub te, które możemy zmierzyć to:
Z podpunktu 4. wyznaczmy stosunek wartości ładunku elektronu do masy elektronu:
Z podpunktu 2. możemy wyznaczyć prędkość elektronu w zależności od natężenie pola elektrostatycznego i indukcji magnetycznej:
Z tego wynika, że stosunek wartości ładunku elektronu do masy elektronu będzie wynosił:
Z podpunktu 3. wiemy, że:
Wówczas ostatecznie otrzymujemy, że stosunek wartości ładunku elektronu do masy elektronu będzie miał postać:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

