Dane:
Rozwiązując to zadanie skorzystamy również z:
▶ przenikalność magnetyczna próżni: .
Szukane:
Rozwiązanie:
W obu podpunktach - a) i b) - przewodniki kołowe traktujemy, jak pojedyncze zwoje. Naszym zadaniem jest wyznaczenie wypadkowego wektora indukcji wewnątrz zwojów - punkt S. W ogólnym przypadku wiemy, że wartość indukcji magnetycznej w środku przewodnika kołowego wyrażamy wzorem:
gdzie:
- wartość indukcji pola magnetycznego,
- przenikalność magnetyczna próżni,
- natężenie prądu płynącego przez przewodnik,
- promień pętli wykonanej z przewodnika.
Zwrot wektora indukcji określimy korzystając z reguły prawej ręki.
Rozważmy poszczególne przypadki.
Mamy dwa przewodniki kołowe, przy czym środek każdego z nich jest wspólny - punkt S. Korzystając z reguły prawej ręki dla przewodnika kołowego możemy wyznaczyć zwrot wektorów indukcji. W tym przypadku prąd w przewodnikach kołowych płynie w tym samym kierunku. Przy każdym przewodniku pomocniczo oznaczmy wektor indukcji pochodzący od konkretnie tego przewodnika, a w środku przewodnika oznaczmy wypadkowy wektor indukcji magnetycznej dla tego obwodu:

gdzie:
- indukcja pola magnetycznego wynikająca z przepływu prądu w pierwszym przewodniku,
- indukcja pola magnetycznego wynikająca z przepływu prądu w drugim przewodniku,
- wypadkowa indukcja pola magnetycznego w tym obwodzie.
Wartość indukcji pola magnetycznego wynikająca z przepływu prądu w pierwszym przewodniku ma postać:
Wiemy, z treści zadania, że:
Wówczas:
Wartość indukcji pola magnetycznego wynikająca z przepływu prądu w drugim przewodniku ma postać:
Wiemy, z treści zadania, że:
Wówczas:
Ponieważ wektor indukcji pola magnetycznego pochodzący od pierwszego przewodnika ma taki sam zwrot, jak wektor indukcji pola magnetycznego pochodzący od drugiego przewodnika to wartość wypadkowej indukcji pola w punkcie S wynosi:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Odpowiedź: Wartość wektora indukcji pola magnetycznego wytworzonego w punkcie S wynosi około 8,8⋅10-6 T.
Zauważmy, że wartości indukcji magnetycznych pochodzących od poszczególnych przewodników będą takie same jak w podpunkcie a). Zmieni się zwrot wektora indukcji magnetycznej pochodzącej od drugiego przewodnika. Zwróćmy uwagę jednak na fakt, że:
Zatem:
W takim przypadku wypadkowy wektor indukcji magnetycznej w punkcie S ma kierunek i zwrot zgodny z wektorem indukcji magnetycznej pochodzącej od pierwszego przewodnika. Wykonajmy schematyczny rysunek (podobnie, jak w podpunkcie a)):

Możemy zatem zapisać, że wypadkowa indukcja magnetyczna będzie miała wartość:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Odpowiedź: Wartość wektora indukcji pola magnetycznego wytworzonego w punkcie S wynosi około 1,26⋅10-6 T.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

