Wypiszmy dane podane w zadaniu:
Przyjmujemy, że przyspieszenie ziemskie wynosi:
Składowa siły ciężkości działającej na pręt będzie powodowała jego ruch w dół równi. Wiemy, że pręt jest nieruchomy, czyli składowa siły elektrodynamicznej musi być zwrócona w górę, aby siły się równoważyły. Wiemy, że siła elektrodynamiczna jest prostopadła do linii pola magnetycznego, czyli zwrócona jest w lewo. Korzystając z reguły lewej ręki otrzymujemy, że kierunek przepływu prądu zwrócony jest za kartkę (rysunek poniżej).
Wykonajmy rysunek z zadania w płaszczyźnie i zaznaczmy siły działające na pręt:

gdzie jest siłą elektrodynamiczną, i są składowymi siły elektrodynamicznej, jest siłą ciężkości, i są składowymi siły ciężkości równoległą i prostopadłą do równi pochyłej, odpowiednio.
Korzystając z rysunku widzimy, że siła elektrodynamiczna składa się z dwóch składowych. Równoległej i prostopadłej do równi. Zauważmy, że składowa siły elektrodynamicznej równoległa do równi jest zrównoważona przez składową równoległą do równi pochyłej siły ciężkości:
Korzystając z funkcji trygonometrycznych możemy zauważyć, że składową równoległą do równi pochyłej siły ciężkości oraz siły elektrodynamicznej możemy przedstawić jako:
Wartość siły ciężkości przedstawiamy wzorem:
gdzie jest masą, jest wartością przyspieszenia ziemskiego.
Masę pręta obliczymy korzystając z definicji gęstości:
gdzie jest gęstością, jest masą, jest objętością.
Zauważmy, że nasz pręt jest walcem o wysokości i promieniu , czyli jego objętość możemy obliczyć korzystając z wzoru:
Siłę elektrodynamiczną opisujemy za pomocą wzoru:
gdzie jest siłą elektrodynamiczną działająca na przewodnik o długości umieszczony w polu magnetycznym o indukcji , przez który przepływa prąd o natężeniu .
Zauważmy, że wektor pola magnetycznego jest prostopadły do pręta, czyli wartość siły elektrodynamicznej możemy przedstawić wzorem:
Zauważmy, że w naszym przypadku długość umieszczonego w polu magnetycznym pręta jest różnicą długości całego pręta i dwóch wystających poza pole magnetyczne części pręta:
Wówczas korzystając z początkowego założenia otrzymujemy, że wartość indukcji magnetycznej będzie miała postać:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

