
Całkowita wartość ładunku na powłoce jest zerowa, ponieważ jest tyle samo ładunku dodatniego, co ujemnego:
Potencjał pola elektrostatycznego możemy przedstawić wzorem:
gdzie V jest potencjałem pola elektrostatycznego, k jest współczynnikiem proporcjonalności, Q jest ładunkiem źródłowym, r jest odległością ładunku źródłowego od miejsca badania potencjału pola elektrostatycznego. Potencjał pochodzący od kuli wynosi:
Potencjał pochodzący od wewnętrznej strony powłoki wynosi:
Potencjał pochodzący od zewnętrznej strony powłoki wynosi:
Korzystamy z zasady superpozycji pól obliczamy potencjały w poszczególnych punktach. Potencjał na kuli - w punkcie A - będzie miał postać:
Potencjał na wewnętrznej i zewnętrznej stronie sfery - w punkcie B i C - będzie miał postać (korzystamy z wskazówki podanej w zadaniu):
Różnica potencjałów będzie miała postać:
Uziemiona powłoka odda ładunek dodatni zgromadzony po zewnetrznej stronie powłoki i wyindukuje sie na niej ładunek przeciwny do ładunku zgromadzonego na kuli:
Wówczas potencjał po zewnętrznej stronie powłoki będzie zerowy:
Wówczas potencjały w poszczególnych punktach będą wynosiły:
Zmiana potencjału:
Po uziemieniu potencjał na zewnętrznej stronie powłoki wyzeruje się. Potencjał kuli oraz różnica potencjałów pozostanie bez zmian. Dla uproszczenia zestawmy wyniki w tabeli:
| Przed uziemieniem powłoki | Po uziemieniu powłoki | |
| Całkowity ładunek na powłoce | ||
| Potencjał na powierzchni kuli (punkt A) | ||
| Potencjał na powłoce (punkty B i C) | ||
| Różnica potencjałów |
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

