Wiemy, że siła wyporu działającą na próbówkę będzie odpowiadała sile sprężystości powodującej drgania probówki. Możemy zatem zapisać, że:
Wartość siły sprężystości możemy przedstawić jako:
gdzie k jest współczynnikiem sprężystości, a Δx jest zmianą położenia. Siłą wyporu będzie równoważona przez siłę ciężkości i w takim przypadku probówka będzie drgała, czyli:
Wartość siły ciężkości przedstawiamy wzorem:
gdzie jest masą drgającego ciała, czyli probówki.
Otrzymujemy wówczas, że:
Pierwiastkujemy:
W ten sposób otrzymaliśmy dwa równoważne wzory na okres w ruchu drgającym:
Oznacza to, że drgania probówki są drganiami harmonicznymi.
W przypadku, gdy próbówka pływa w pionowej pozycji bez dodatkowego zanurzenia wiemy, że siła wyporu równoważy siłę grawitacji. Możemy zatem zapisać, że:
Teraz wiemy, że objętość możemy przedstawić jako:
gdzie S jest przekrojem probówki, l jest głębokością na jaką została zanurzona. Otrzymujemy wówczas, że:
Okres drgań obliczymy korzystając z wzoru:
W zadaniu podane mamy, że:
Przyjmujemy, że:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru na okres:
Współczynnik sprężystości charakteryzuje właściwości sprężyste używanej sprężyny, np. miękka, twarda. Jest stałą określającą wielkość odkształcenia w stosunku do siły działające na ciała sprężyste.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

