Wypiszmy dane podane w zadaniu:
Zaczynamy od wyznaczenia na jaką odległość oddali się walizka po 4 sekundach ruchu. Korzstamy z wzoru na drogę w ruchu jednostajnie przyspieszonym:
gdzie a jest przyspieszeniem pociągu (nie działa siła tarcia na walizkę, więc walizka jest bezwładna), t jest czasem ruchu, s jest drogą. Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Następnie pytamy jakie musiałoby być przyspieszenie pociągu, aby ta sama walizka ruszyła z miejsca. Oznacza to, że musimy zbadać dla jakiego przyspieszenie siła tarcia statycznego będzie zamieniał się w siłe tarcia kinetycznego. Obliczamy największe przyspieszenie pociągu, w którym walizka nie ruszy się. Wówczas siła tarcia statycznego Ts będzie równoważyła siłę pochodzącą od przyspieszenia pociągu Fp:
Siłę pochodzącą od przyspieszenia pociągu działająca na walizkę możemy opisać zależnością:
gdzie m jest masą walizki, a jest przyspieszeniem pociągu. Siłę tarcia wyrażamy jako iloczyn współczynnik tarcia statycznego fs i siły nacisku N walizki na podłoże:
Siłę nacisku obliczymy korzystając z wzoru:
gdzie m jest masą walizki, g jest wartością przyspieszenia ziemskiego. Możemy wówczas zapisać, że:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Oznacza to, że przyspieszenie pociągu ap, aby walizka ruszyła z miejsca musi być większe od przyspieszenia pociągu a, gdy siła tarcia statycznego ma największą wartość. Możemy zatem zapisać, że:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

