Aby zbadać ruch jednostajny prostoliniowy, wykonano doświadczenie. Około 1-metrową rurkę napełniono gliceryną i zamknięto z obu stron. Pozostawiono wewnątrz rurki bardzo niewielki pęcherzyk powietrza i obserwowano jego ruch w górę. Dzięki temu, że był on zamknięty w rurce, ruch odbywał się po torze prostoliniowym. Na rurce zaznaczano położenia pęcherzyka w stałych odstępach czasu (np. co 2 sekundy).