Cyceron, rzymski filozof i mówca, łączył różne nurty filozoficzne, zwłaszcza stoicyzm i epikureizm, w pragmatyczną wizję etyki i polityki. Uważał, że rozum jest podstawą dobrego życia, a cnota i moralność są kluczowe do osiągnięcia szczęścia. Podkreślał wartość wspólnoty i prawa natury, które uważał za uniwersalne i niezależne od ludzkich ustaw. Był orędownikiem wolności, sprawiedliwości i umiaru, uważając, że w polityce i życiu społecznym należy kierować się dobrem wspólnym.