W przykładzie opisano ucznia, który zniszczył mienie, a konkretnie wybił szybę w budynku szkoły, lecz miał odwagę, by wziąć na siebie odpowiedzialność za ten czyn i przyznać się publicznie do jego popełnienia.

Choć to, co zrobił, wiązało się z negatywnymi konsekwencjami, to jednak jego postawa po dokonaniu czynu była moralnie pozytywna. Uczeń wykazał się bowiem tzw. odwagą cywilną. W tym kontekście jego odwaga cywilna polegała na umiejętności przyznania się do popełnionego błędu i wypowiedzenia prawdy odnośnie zdarzenia, choć była to dla niego prawda niewygodna.